Sztuka Życia - Kasia B. Turajczyk, Angel with a Magic Wand.

Poranne mamrotanie

2012-01-28T03:29:00.000-08:00

Jest sobota, zimno i słonecznie. Wysiadło elektryczne ogrzewanie w pokojach na gorze, więc jest tragicznie zimno. Przyciągnęłam piecyk gazowy i się ocieplam. W nocy budziłam się tylko cztery razy, wiec jest to duży sukces. Prawdopodobnie tylko dlatego tak mało, ze wzięłam proszek nasenny. Powinnam sie zabrać za jogę, ale moje ciało jest bardzo na nie, i wprost kurczy się do środka na słowo joga. Na szczęście mój mozg się nie poddaje terrorowi cielesnemu. Czasami marzy mi się bezcielesne istnienie, sam mozg i dusza. Dusza w sensie intuicji, ZEN, podświadomości, trzeciego zmysłu. Przeczytałam książkę Chuck Norris "The Secret Power Within". Nie przypuszczałam, ze ten człowiek jest taki mądry i inteligenty. Znam dużo dowcipów o Chuck Norris, ale jakoś nigdy nie traktowałam go poważnie jako autorytetu. Za stara już jestem na studiowanie martial arts, a szkoda. 10 lat temu byłam na paru lekcjach Tae Kwon Do, ale za każdym razem przychodziłam obita, obolała i zsiniała. A szkoda, bo martial arts kształtuje charakter. A ja zdecydowanie potrzebuje dyscypliny. Potrafimy narzekać na los, na brak szczęścia, na pogodę, na przeciwności, na rząd, rodziców i UFO. Ale najmniej narzekamy na siebie. Kiedy chcemy coś osiągnąć i dążymy do tego systematycznie, i robimy wszystko co możemy i najlepiej jak potrafimy, to osiągniemy wreszcie to o czym marzymy. To się sprawdza. Zen to prawda, która jest w nas.

Spaceship Earth - homo sapiens - kosmos.

2011-12-09T15:07:00.000-08:00

Lubię czasami posiedzieć w kościele w Dunchideock. Jest pusto, nie ma nikogo, kościółek jest mały i bardzo stary (jego historia zaczyna się gdzieś pod koniec XII wieku). Duch księcia niebieskiego Michała czuwa nad tą wczesno-gotycką budowlą. Przychodzę żeby porozmawiać sama z sobą, czasami popłakać sobie, czasami podziękować kosmosowi za to, za to co mam i za to kim jestem. Mogło by być gorzej. Nie jestem wierzącą osobą ( wychowana w rodzinie katolickiej-tak), nie wiem sama w co mam wierzyć, kiedyś wierzyłam w ludzi. Ale dawno już przestałam wierzyć w siłę miłości, empatii, zwycięstwa dobra nad złem. Jeszcze potrafię zdobyć się czasami na wiarę w pojedyńczego człowieka, ale w masie jesteśmy straszni.

Przedwczoraj prowadziłam swój niekończący się dialog sama z sobą i Buckminster Fuller. Był to geniusz, szczyt człowieczeństwa, dobroci i wiary. Wierzył bezgranicznie w siłę miłości, w siłę człowieka, w wielką misję, którą my homo sapiens mamy do spełnienia w Kosmosie. Nazywał naszą planetę „Spaceship Earth” – Statek Kosmiczny, Ziemia. Ja uważam, że humans są niczym innym jak wirusem w kosmosie. I tak jak każdy wirus potrafimy leczyć i niszczyć. Jesteśmy czasami potrzebni a czasami całkowicie zbędni. Są jednostki, które są tym dobrym i koniecznym wirusem, ale większość jest niestety całkowicie negatywna i raczej niszcząca. W sumie ciężko mi jest żyć z tym przekonaniem. Tak jak Lem raczej nie mam żadnej iluzji co do naszego gatunku ludzkiego.

Żeby się podbudować czytam książki Bucky – Buckminster Fullera, wchodzę na drzewa i wskakuję w środek kałuży. Przestaję wtedy się zastanawiać jaki to wszystko ma sens, dlaczego jest tyle cierpienia, biedy, nieszczęścia i nienanawiści.

Kałuże to jest to, za każdym razem kiedy widzę ogromną akumulującą się plamę wody na ulicy, chodniu, drodze, to nie mogę sie powstrzymać i muszę wskoczyć. Jest to fascynujący moment kiedy rozbudza się zjawisko zwane kałużą. Wskakuję w środek i budzę do życia ten żywioł i obserwuję jak jedność rozpada się na tysiące małych organizmów, komórek, atomów, cząstek. Po to tylko, żeby znowu zorganizować się na nowo. Tak jak u nas homos, rewelucje, niszczenia, wojny, odbudowa, twrzenie, narodziny i śmierć. Jesteśmy cząstką kosmosu.

Czystość i brud w Średniowieczu

2011-11-23T13:29:00.000-08:00

Piszę scenę do scenariusza, dzieje się w czasach średniego Egiptu i przeszukuję net. Przypadkowo trafiłam na ten artykuł i jest tak ciekawy, ze go skopiowalam.

Źródło:http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,6809
Autor tekstu: Wiesław Jaszczyński
(........................)
Czystość i brud — Higiena ciała od średniowiecza do XX wieku, tlum. z francuskiego, wydawnictwo WAB Warszawa 1998 i Katherine Ashenburg, Historia brudu, tłum. z angielskiego, wydawnictwo Bellona 2009r.
O ile pierwsza ogranicza się do opisu zjawisk związanych z higieną osobistą na przestrzeni ostatnich stuleci to Katherine Ashenburg stara się również wyjaśnić przyczyny takiego zaniżenia stanu higienicznego począwszy od starożytnych Greków. Cytuję fragment za autorką:
Pewien arabski ogrodnik z Tysiąca i jednej nocy prosto i bez ogródek wyjaśnia przyczyny niechlujstwa chrześcijan:

„Nigdy się nie myją, ponieważ, w chwili narodzin, ponurzy mężczyźni w czarnych szatach oblewają im głowy wodą, i ta ablucja, której towarzyszą dziwaczne gesty, uwalnia ich od obowiązku mycia się do końca życia".

Oczywiście twierdzenie jakoby chrzest zwalniał chrześcijan od późniejszej dbałości o higienę było częściowo żartem, ale daje wyobrażenie o tym jak średniowieczni muzułmanie postrzegali mieszkańców Zachodu.

"Ten, kogo chrzest oczyścił nie musi się kąpać po raz drugi".

Św. Hieronim

Dalej autorka pisze o chrześcijańskiej dychotomii między tym co wewnątrz a tym co na zewnątrz, między ciałem i duchem. W chrześcijaństwie nastąpiła ogromna dewaluacja higieny ciała, a cała uwaga skierowana została na ducha. Dość wcześnie kąpiele i łaźnie zaczęły być uważane za powody i siedlisko rozpusty. W jednym z klasztorów w Betlejem przeorysza przestrzegała swoje mniszki: Czyste ciało i suknia kryją nieczystą duszę. Umartwianie się i katowanie własnego ciała było uprawiane przez wszelkiego rodzaju pustelników, świętych i mnichów. Brud stał się chrześcijańskim atrybutem świętości — str. 54.

W tym miejscu wystarczy poczytać żywoty świętych. Kult brudu zapanował w Europie na stulecia i zaowocował epidemiami wielu chorób wyniszczających kontynent. Na dworze francuskim prawie nie używano wody jedynie zmieniano ubiory na czyste i wyprane, kiedy ciało pozostawało całkowicie brudne. Eleganckie było używanie małego kowadełka i młoteczka do zabijania wszy lęgnących się bardzo łatwo w tych warunkach. Wydostanie się z okowów tego typu myślenia odbywało się z wielkim trudem i trwało bardzo długo. Stan higieny przy załatwianiu potrzeb fizjologicznych można ocenić z następującego wierszyka (do porównania z artykułem Hemorrhoidy)

ZA POTRZEBĄ
Bądź mi czystą i miłą, cna dziewico
Łacnie przywrócisz uśmiech na me lico
Sięgnąć racz jeno niekiedy bez biczy
Po papier do tyłka i gąbkę do piczy.
Song, John Wilmot, ca 1680.

Uważam, że książka Katherine Ashenburg jest naprawdę interesująca i warto po nią sięgnąć."

I love you Poland

2011-11-22T10:39:00.000-08:00

Szkoda, że my Polacy nie potrafimy być dumni I kochać swój kraj w taki sam sposób jak Anglicy kochają siebie i Wielką Brytanię. To znaczy: nie dramatycznie, nie nacjonalistycznie, nie martyrologicznie, ale tak po prostu z respektem, z dystansem, ale bezwarunkowo. Trzeba dbać o tradycję i miejsca historyczne, ale nie dramatycznie. Kochać Polskę za to, że jest piękna i za to, że czasami jest byle jaka. Bo taka jest Polska. Ale ostatnio w moich oczach Polska stała się ładna, pięknieje z dnia na dzień. Ludzie są ogólnie bardzo sympatyczni, dobrze wykształceni, kreatywni, potrafiący się znaleźć w każdej sytuacji realistycznej i surrealistycznej. OK, może pijemy za dużo alkoholu, może jemy za dużo, może czasami zachowujemy się po prostacku i chamsku. Ale co z tego. Nie ma idealnej nacji. Tacy jesteśmy, pokochajmy siebie. Wybito nam warstwę inteligencką w czasie wojny i po wojnie. Większość z nas to inteligenci z drugiego albo z trzeciego pokolenia. Trzeba być cierpliwym i pozwolić czasowi odbudować i tworzyć nowe. Bądźmy pozytywni i dumni w pozytywnym tego slowa znaczeniu.
Denerwuje mnie jedna rzecz, że wszyscy ciągle narzekają, bez końca. Nie potrafią spojrzeć pozytywnie i cieszyć z tego co jest, cieszyć się chwilą. Na pewno powinniśmy być bardziej solidarni, mniej skorumpowani i bardziej tolerancyjni. Ale w sumie, to przecież nie jest tak źle. Nie ma idealnego narodu, każdy kraj ma swoje afery, kryminalistów, swój plebs, swoich Kiepskich i Konopielków, patologie, wirusy i bakterie trudne do wyleczenia.
Spotkałam w Warszawie przyjaciół mojego syna, wszyscy urodzeni poza Polską, tak jak moje dzieci, i wszyscy zakochani w Polsce (OK, sporo przede wszystkim jest zakochanych w polskich dziewczynach!) A jeśli ktoś jest nieszcześliwy, niezadowolony to przecież żyje w wolnym świecie i może wyjechać i szukać szczęćcia gdzie indziej. Ale z mojego doświadczenia (w Polsce żyłam krócej niż poza nią) mogę stwierdzić, że szczęście można znaleźć tylko w nas samych.

Sopot noca

Ale odbiegam od tematu. Przestańmy się męczyć i dręczyć, żadnych kompleksów, polska młodzież jest zdecydowanie lepiej wykształcona i przygotowana do życia niż angielska, nie mówiąc już o poziomie młodzieży holenderskiej. Rośnie nowe pokolenie, pozbawione kompleksów z powodu biedy i braku wszystkiego. Poza tym szczęście nie polega na tym żeby mieć, ale na tym żeby być!

Malbork

Gdansk

Gdynia

Arturowek - Lodz

Glowa sledzia na chodniku - to jest autentyczne, żaden foto montaż

Mikus i Monika - rodzinna impreza

Gosia - piekne sa polskie dziewczyny

Warszawa - wszyscy wiedza co to jest za budowla

Staram sie objac soba te kolumne

Salatka grecka ala Gosia

Zacheta - 2009

Wszystkich Świętych - Cmentarz na Dołach w Łodzi - 2011

2011-11-20T02:37:00.000-08:00

Wszystkich Świętych w Polsce jest świętem kościelnym/ a może już nawet narodowym. Jest to bardzo specjalny dzień, gdzie wszyscy bliscy i dalecy spotykają się na cmentarzach, spędzają całe godziny nad grobami bliskich. Zapalają znicze, kładą kwiaty na grobach, wspominają, modlą się (ci wierzący), niektórzy 'pociągają' sobie z piersiówek nalewki albo nawet bardziej ekskluzywne trunki, za zdrowie bliskich nieżyjących przyjaciół.

Spotyka się krewnych, których widzi się tylko przy specjalnych okazjach, takich jak Wszystkich Świętych, wesela czy pogrzeby. Cmentarze w te kilka dni przed, w trakcie i po (bo są jeszcze Zaduszki) wyglądają jak gigantyczne kolorowe kwiatowe ogrody, ale takie specjalne. Nie tylko pełne kwiatów o rożnych maściach i kolorach, ale też rozjaśnione światłem zniczy i świeczek, przeróżnych kształtów, wielkości i kolorów.Od gigantycznie drogich do śmiesznie tanich i prostych. To prawda, ze jest bardzo tłoczno, ze trudno czasami przejść, że trzeba sie przepychać, że czasami człowiek się czuje jak na bazarze w szczycie szaleństwa oszalałych shopoholików. Ale kiedy zapada już zmrok i ludzie, aleje, drzewa, groby, kwiaty, wiewiórki i wszystko dookoła odchodzi w ciemność godzin i cały ten tłum odwiedzających staje się nieistotny, to te tysiące palących się zniczy - symboliczne światło życia i pamięci o zmarłych - zamieniają polskie cmentarze w miejsca magiczne. Śmierć, miłość, pamięć i życie łączą się w jedno. Umarli stają się żywymi, a żywi staja się umarłymi.

Polska nagle staje się najbardziej surrealistycznym i magicznym miejscem na ziemi. Cmentarze (śmierć) stają się zaczarowanym, baśniowym i nierealnym miejscem. A śmierć na te kilka chwil godzi się z życiem.

A tutaj kilka zdjęć (rodzinnych) z cmentarza w Łodzi na Dołach z 1go listopada 2011 roku.

Warszawa, październik 2011 - reminiscencje z jednego dnia

2011-10-31T13:39:00.000-07:00

Jeden z normalnych niedzielnych dni w Warszawie - pusto i spokojnie. Za to bardzo jesiennie i kolorowo. Trochę brudu, trochę niespodzianek i przepiękne jesienne Łazienki.
Reminiscencje z niedzieli - 30 październik 2011 - w zdjęciach.

Jest prawie czwarta nad ranem

2011-10-05T20:06:00.000-07:00

Jest prawie czwarta nad ranem a ja jak zwykle nie śpię i tworzę swoje koszmary, niektóre nawet piękne.

We are born alone we die alone together - digital

It is my point of view! - digital

Bezsenność i stan zawieszenia!

2011-09-28T05:29:00.001-07:00

Nie spię, tak po prostu nie spię. Tzn. czasami uda mi się przespac 20 minut albo, w rozpuście dwie godziny. Męczy mnie to niespanie strasznie. Moje oczodoły przybrały jakiś dziwny czarny kolor. Odbieram rzeczywistość jako coś nierealnego. Bardzo często nie wiem, dlaczego znalazłam się w danym miejscu i czego szukam. Nie mogę nic znaleźć. Niektóre dni i momenty zupełnie wypadły mi z pamięci. Nie mają żadnego odpodwiednika w moim curriculum. Niedługo zostanę 100% skfalifikowanym zombi. Myślę często, żeby już zejść z tej planety i się przestać męczyć.

Mój nowy projekt dotyczy bezssenności i narkolepsji. Dwie skrajności dotyczące snu.

Spię tylko kiedy wezmę mocne tabletki. I tak się budzę 3 albo 4 razy w nocy. Ale śpię, nie muszę myśleć o niespaniu. Nie muszę się męczyć przewracaniem z boku na bok, gadaniem do siebie, wstawaniem, nocnymi herbatkami, wałęsaniem się po pokojach, siedzeniem za kompem, umęczaniem i zamęczaniem moich szarych komórek swoją bezsennością.

Jak bym miała namalować obraz na temat mojej bezsennsości to by wyglądał tak jak mój Metropolis, Death&Taxes:

Nothing is certain than death and taxes - 2009, oil on canvas

Beznadzieja niemożności działania i sztuki współczesnej

2011-09-19T11:08:00.000-07:00

Czasami są takie godziny, dni, tygodnie, że nic się nie chce; i nawet świadomość straconych godzin i dni, nie pomaga w walce z niemocą niemożności działania. Własnie mam takie dni. Robie natomiast chutney, w rożnych zapachach, silach mocy i kombinacjach. W przerwach rozmyślam o sztuce współczesnej prezentowanej w rożnych centrach sztuki współczesnej i na wystawach czasowych. Większość rzeczy jest niestrawnych, pustych, nic sobą nie reprezentujących. Dokumentacja tego typu wystawach stalą się ważniejszą forma sztuki od samej prezentowanej sztuki. Zresztą, może nie powinno się mówić już o sztuce. Chyba zmarła, odeszła wraz z Remedios Varo, a może wcześniej z ostatnim impresjonista. W dzisiejszych czasach wszystko stało się sztuka; czyli sztuka jest wszystko i nic. Kupa krowiego gówna usytuowana w Saatchi Gallery w Londynie może stać sensacja artystyczna i nawet znaleźć ważnego kolekcjonera, który to zakupi. Kupa gówna a na samej gorze flaga brytyjska, czy też holenderska czy tez polska. Ja nawet nie jestem już cyniczna, po prostu smutna, ze tak jest. Chyba już bardziej znoszę takie klasyczne, ale profesjonalnie fachowo wykonane obrazy, niż to beznadziejne pustkowie intelektualne prezentowane na wystawach (szacuje,że 80% tego co się tam pokazuje, jest mniej wartościowe od gówna krowiego) .

Nalewka z borówek, lato bez lata i walka o warzywniak zakonczona

2011-08-23T20:43:00.000-07:00

Warzywniak to mój ogród warzywny. Pr zestalam już walczyć z królikami, borsukami i jeleniami. Nie mówiąc już o ślimakach. Niech jedzą i niszczą wszystko. Jest mi już wszystko jedno. Poziomki i truskawki są zjadane przez ptaki. Ale i tak jest to mała strata, przeważnie są niesłodkie, albo umierają przed dojrzeniem. Brak słońca i ciepła. Nie było lata w tym roku, kwiecień był ładniejszy i cieplejszy niż maj i czerwiec. W lipcu było parę ładnych dni. Sierpień jest zimny i deszczowy. Cóż, natura.
Teraz mając swój ogródek, zrozumiałam, dlaczego ogrodnicy, farmerzy z przyjemnością zabijają króliki i z ochota trują ślimaki, stonki, biedronki i tym podobne stworzenia.
Mimo tak brzydkiego lata, owoce obrodziły prawie w takich ilościach jak ślimaki w tym roku. I zrobiłam nalewkę z borówki kanadyjskiej. Duzo bardzo borówek, trochę cukru i litr 90% spirytusu. W listopadzie powinna już być idealna do konsumpcji. Pierwszy raz zrobiłam dwa lata temu i była naprawdę rewelacyjna.
Będę robić tez nalewkę z gruszek. Znalazłam ciekawy przepis. Z jabłek będę robić chutney. jedno tradycyjne chutney, a drugie w kombinacji gruszkowo-jablkowej.

Powracając do natury, jest ona może i piękna ale zawsze powiązana z niszczeniem. Jak to idealnie ujął w słowa Francis Bacon
"Even within the most beautiful landscape, in the trees, under the leaves the insects are eating each other; violence is a part of life" - Nawet w najpiękniejszym krajobrazie, na drzewach, pod liśćmi insekty zjadają się nawzajem; przemoc jest częścią życia.

Golf w Warszawie

2011-06-27T12:59:00.001-07:00

W piątek pojechaliśmy do klubu golfowego w Rajszewie. Lesiu mi powiedział, że to jest jeden z bardziej prestiżowych klubów golfowych w Polsce. Po zapłaceniu poważnej sumy pieniężnej, może grać każdy. Nie potrzeba mieć Green Card (czyli zdanego egzaminu) ani handicap tylko pieniądze.
Czyli grają osoby, które nie znają etykiety ani nie potrafią grać w golfa. Jest to dość denerwujące, gdyż czasami trzeba czekać i czekać i czekać. Niktóre osoby głośno gadają i nie potrafią się zachować. Poza tym, grający zaśmiecają pole golfowe, pozostawiają puste butelki po wodzie i opakowania po batonikach. I to ma być elita warszawska. To chyba elita finansowa. Bo, żeby w tym klubie grać w golfa trzeba bardzo słono płacić. W przeciwieństwie do Anglii, Szkocji, Szwecji czy też Holandii. Tam każdy z średnim zarobkiem i wolnym czasem, może sobie pozwolić na ten sport. Nie jest to już sport elitarny. Miejmy nadzieję, że w Polsce tez tak kiedyś będzie. Pole jest bardzo sympatyczne, pięknie wkomponowane w krajobraz okoliczny i jest trudne. A to jest to wspaniałe wyzwanie dla golfisty. Dużo wody i odrzewia. Niektóre drzewa są bardzo stare i naprawdę piękne. Następnym razem wezmę ze sobą aparat zamiast kijków albo jedno i drugie. I tak jak większość grających w tym klubie, będę się posuwać w ślimaczym tempie.

Warszawa w czerwcu w 2011.

2011-06-23T12:55:00.000-07:00

Cieple noce, gorace dni, usmiechnieci ludzie, pelno restauracji - za drogich jak na jakosc, ktora 'karmia'. Cieple czerwcowe dni. Metro, ktore jest nawet czyste i sympatyczne w przciwienstwie do Amsterdamu.

Duzo ciekawych imprez, a przede wszystkim Warszawski Festiwal Muzyki Kameralnej Mozarta. Moglam zamacic cos z tytulem. Chyba to nazywa sie FESTIWAL MOZARTOWSKI W WARSZAWIE. Jutro Galimithias Musicum i LES PETITS RIENS.
Rano golf, mam nadzieje, ze nie bedzie padac.

Ogródek warzywny

2011-06-17T10:38:00.000-07:00

Pierwszy raz w życiu mam swój własny ogródek warzywny, który do tego uprawiam osobiście. Ciężka praca zgadza się. Ale jaka satysfakcja. Codziennie doglądam, oglądam, podziwiam, poprawiam, dogadzam, rozmawiam, podlewam jak trzeba, a nawet podkarmiam. Jaka mialam ogromna radość, kiedy nagle dostrzeglam malenkie zielone pomidorki, ogorki i fasolke. Reszta w ziemi to nie widać. Mam tez swój ogród ziołowy, ale wszsytko jest w donicach. Z owoców truskawki i poziomki. Polowa w donicach, polowa w ziemi. Mój ogródek warzywny jest pod 'ochroną", pod siatką. Inaczej wszystko zostało by zjedzone przez szarańczę zajęczą.
A tutaj zdjęcia dokumentacyjne. Nie kłamię.

PIngwin General - scena 1 - Przystanek Austalia

2011-06-10T10:34:00.000-07:00

Animacja Przystanek Austalia - jeszcze bez glosu.....pomysl Nico Cieslinski

Urodziny w Kornwalii.

2011-06-04T15:26:00.000-07:00

Mam taki rytuał, bardzo prywatny, że w okresie swoich urodzin lubię być gdzieś daleko i w drodze.Daleko od swojego domu, zwykłych codziennych spraw, a zwłaszcza daleko od urodzinowych tradycyjnych kolacji czy też urodzinowych przyjęć.
W tym roku miała być Florencja i Toskana, skończyło się na Kornwalii. Pojechaliśmy na koniec Kornwaliii, poludniowy-zachód. Prześliczne hrabstwo. Jedno z biedniejszych w WB, może dzięki temu ma jeszcze tak dziką i niezniszczoną przez człowieka florę i faunę. Przepiękna wrzosowiska, dzika i groźna linia wybrzeża od strony zachodniej- dramatyczne klify na przemian z piaskowymi plażami; od strony południowej przypomina trochę francuską riwierę – łagodniejszy klimat, drobnoziarniste plaże, palmy i inne egzotyczne rośliny. Ludzie są niesamowicie sympatyczni, podobno 50% mieszkańców ma jeszce krew celtycką. Ale nie kultywuja swojego języka tak jak Szkoci. W Szkocji nazwy ulic, domów i wszelkie informacje są zawsze w dwóch językach. Jest bardzo zielono i drzewiasto. Nie było jeszcze tak dużo turystów, chociaż od maja, aż do września jest ich aż za dużo. Mieszkaliśmy w Hotelu Rezydencji dla Artystów w Penzence. Każdy pokój jest umeblowany i pomalowany w innym stylu i przez innego artystę z Cornwall. Polecam, nie jest to Marriott standard, ale cenny też nie są Marriotta. Przesympatyczna obsługa/ artyści.
Byliśmy w St Yves, zwiedziliśmy ogrody, zamek i kościół na wyspie St Micheal's Mount i oczywiście pojechaliśmy zobaczyć Land’s End. St Yves słynnie jako miejscowość artystów i miejsce sztuki. Rzeczywiście znajduje się tam Tate Modern (odział kornwalijski) i niesamowicie dużo galerii i ateliers. Tate Modern miał ciekawe propozycje. Większość galerii natomiast sprzedaje dużo kiczu dla turystów. Błękitne niebo, błękitne morze i pływające żaglówki. Ale pomiędzy nimi można znaleźć dużo dobrych obrazów. Mnóstwo ceramiki. St Yves był kiedyś ważnym portem, teraz jest miejscem dla surfiarzy, turystów i malarzy. Przesympatyczna miejscowość położona na wzgórzach, które pochylają się nad i schodzą do zatoki. Latem jest jest turystów jak mrówek, ulubione miejsce wypoczywających Anglików.
St. Micheal's Mount jest małą piramidalną wyspą w zatoce Mount blisko Marazion. Na wyspie znajduje sie stary zamek, kościół Sw. Michala, przepiękne ogrody, podziemny transport kolejowy, parę starych budowli/ domów mieszkańców wyspy, cmentarz. Na wyspę można dojść pieszo podczas odpływów, tak jak nam się to udało. W drodze powrotnej skorzystaliśmy juz z lodki. Mogłabym zamieszkać w tym zamku. Musze się koniecznie dowiedzieć, czy są jeszcze jacyś wolni panowie do wzięcia w rodzinie St Aubyn.
Land's End jest to witający i żegnający cypel na wyspie Brytyjskiej od strony południowo-zachodniej.
A tutaj garść zdjęć z Kornwalii.

Kasia na wsi w Devoni.

2011-05-27T05:13:00.000-07:00

Zrobiłam nowa edycje wideo/ slajdów wideo z moimi obrazami, instalacjami, kolażami, małymi rzeźbami stworzonym w Devon w latach 2009 a 2011. Mam nadzieje, ze sie będzie podobać. Wideo zostało nakręcone w moim ogrodzie i w Dawlish, Devon. W Dawlish są czarne łabędzie. Dodalam duzo zdjec z okolic Dunchideock.

Norway got Talent 2011 - Bogdan Alin Ota - Romanian Pianist/Composer

2011-05-24T14:15:00.000-07:00

Niesamowite .......genialny

Tworzenie i Tao

2011-05-22T06:08:00.000-07:00

Tworzenie i Tao
Kasia Turajczyk, 2010

Pod tym niebem widzimy piękno jako piękno
Tylko dlatego, że istnieje brzydota
Wiemy, że dobro jest dobrem
Tylko dlatego, że istnieje zło

Dlatego tworzenie i nie tworzenie wspólnie łączą się w całość
Ciemność i światło uzupełniają się nawzajem
Wielkie i małe przeciwstawiają się jedno drugiemu
Realizm i abstrakcja naśladują siebie
Kolor i struktura harmonizują ze sobą

Dlatego artysta powinien czuć i patrzeć, a nie oceniać
Tworzyć, a nie odtwarzać
Tworzyć, ale nie posiadać
Pracować, ale nie chwalić się
Tysiące dzieł sztuki rodzi się i umiera
Dzieło zostaje ukończone i zapomniane
I w związku z tym istnieje na zawsze.

Zainspirowne “Two” z Tao Te Ching, Lao Tsu

Wszystkie prawa zwiazane z uzyciem tego wiersza sa zastrzezone bez zgody autora

Boltzmann Paradoks

2011-05-21T11:13:00.000-07:00

Boltzmann Brain - akryle, 120 x 100 cm; 2009

Inspiracją do tego obrazu jest hipoteza kosmologiczna zwana Paradoksem albo Problem Mózgu Boltzmanna. Ludwig Boltzmann był genialnym austryjackim fizykiem, był za genialny dla swojego czasu jak również dla swoich kolegów po fachu.

Mózg Boltzmanna (inaczej dziwny obserwator) to hipotetyczna samoświadoma jednostka, która pojawia się w kosmosie dzięki przypadkowym fluktuacjom stanu wszechświata. Tego typu świadomość, teoretycznie, może pojawić się na mniej niż sekundę i zniknąć robiąc spustoszenie w innej strukturze.

Koncept ten narodził się z potrzeby wyjaśnienia dlaczego z kosmosie istnieją organizmy o tak różnych stopniach rozwoju, skoro zgodnie z drugą zasadą termodynamiki, jeżeli układ termodynamiczny przechodzi od jednego stanu równowagi do drugiego, bez udziału czynników zewnętrznych (a więc spontanicznie), to jego entropia zawsze rośnie. (Entropia – termodynamiczna funkcja stanu, określająca kierunek przebiegu procesów spontanicznych w odosobnionym układzie termodynamicznym).
Czyli inaczej mówiąc, nasz wszechświat powinien być jednostką o najwyższym stopniu entropi, bliski stanu jedności i chaotyczny. Dlaczego w takim razie entropia wszechświata, który obserwujemy jest tak niska? Dlaczego wszechświat, który spostrzegamy nie jest chaotyczny, i nie jest zuniformowany?
Boltzmann zaproponował takie wyjaśnienie: my, czyli zwykli obserwatorzy i ten nasz świat spostrzegany przez nas, ze swoją niską entropią, jesteśmy przypadkową fluktuacją w wszechświecie z wysoką entropią.
„Obserwujemy ten bardzo mało prawdopodobny wszechświat, ponieważ ta mało prawdopodobna kondycja jest konieczna dla nas, żeby tu zaistnieć” .

Jeśli aktualny poziom struktury naszego świata, składający się z wielu samoświadomych jednostek, jest rezultatem przypadkowej fluktuacji, to jest to mniej prawdopodobne niż taki poziom struktury, który jest w stanie stworzyć tylko jedną samoświadomą jednostkę. W takim wypadku, w każdym wszechświecie, w każdej strukturze, którą obserwujemy, powinna istnieć niesamowita liczba samotnych mózgów Boltzmannowskich, unoszących się w chaotycznej przestrzeni i obserwujących inne struktury. Czyli hipotetycznie moglibyśmy być takim Boltzmannowskim mózgiem. Ale skoro struktura, którą widzę jest czymś więcej niż tylko koniecznością do wyjaśnienia mojej świadomości, to w związku z tym jest to bardzo mało prawdopodobne, że jestem rezultatem przypadkowej fluktuacji. Czyli przekładając na bardziej przyswajalny język, jeśli jesteś świadomą istotą, prawie na pewno możesz założyć, że nie jesteś Boltzmannowskim Mózgiem, tylko „zwykłym obserwatorem”.

Gdzie ten paradoks? Problem w tym, że od kilku lat wiemy, iż wszechświat nie tylko się rozszerza, ale rozszerza się coraz szybciej. Co gorsza, wiele wskazuje, że odpowiadający za to tajemniczy czynnik działa dokładnie tak, jak einsteinowska stała kosmologiczna.
Oznacza to, że w miarę jak wszechświat będzie zbliżał się do stanu równowagi termodynamicznej, istotom takim jak my będzie coraz trudniej nie tylko przetrwać, ale i powstać w wyniku ewolucji.
Najbardziej radykalne rozwiązanie paradoksu (autorstwa Dona Page'a) jest też najbardziej pesymistycznym: mówi ono, że po prostu nasz wszechświat przestanie istnieć - w wyniku rozpadu stanu fałszywej próżni - zanim mózgi boltzmannowskie będą miały szansę zdominować jego intelektualny krajobraz.

A tutaj dwa rozne digitalne wariacje mojej produkcji na temat Parodoksu Boltzmanna;

The Boltzmann Entities strike again

We are watching you!

Moj Kosmos z serii My Brain

2011-05-20T03:57:00.000-07:00

Zawsze fascynował mnie fenomen jakim jest ludzki mózg, a zwłaszcza mój własny mózg.
Mózg jest najbardziej skomplikowanym narządem w organizmie człowieka. Mózg to jest wielka fabryka wszystkich naszych myśli, naszych działań, naszej pamięci, naszych uczuć i naszego postrzegania świata. Ta galaretowa masa tkanek waży około 1,4 kg i zawiera około miliarda komórek nerwowych, czy neuronów.
Złożoność połączeń między komórkami jest zadziwiająca. Każdy neuron może nawiązać kontakt z tysiącami, a nawet dziesiątkami tysięcy innych, przez maleńkie struktury zwane synapsami. Nasze mózgi tworzą miliardy nowych połączeń w każdej sekundzie naszego życia. Wzór i wytrzymałość połączeń stale się zmienia i nie ma dwóch mózgach które by były do siebie podobne.
Ale jeśli myślisz, że twój mózg jest bardzo zorganizowany, uporządkowany, logiczny i ma wszystko pod kontrolą to jesteś w dużym błędzie! W rzeczywistości bardzo często, mózg znajduje się na krawędzi chaosu. W każdym razie mój mózg na pewno. Byłam bardzo zadowolona, kiedy pewnego dnia znalazłam artykuł w "New Scientist" (01 kwietnia 2009 r.) pod tytułem "“Our complex brains thrive on the edge of chaos”". Całe życie byłam „chaotem” - mój mózg był. Chaotyczne myśli, miliony pomysłów bez struktury, dziwności galopujące w tysiące na sekundę; wykonywanie kilku rzeczy jednocześnie, brak stanu relaksu, całkowita niemożliwość powstrzymania myślenia mózgu (nawet jeśli jest to we śnie ). Pogodziłam się już nawet z tym, że nie jestem normalna, że mój mózg nie jest normalny. Aż pewnego dnia odkryłam, że "myślenia CHAOTYCZNE rzadko jest receptą na sukces, ale znalazły się nowe dowody na to, że działania na krawędzi chaosu mogą doprowadzić nasz mózg do zdumiewających czynów/możliwości http://www .newscientist.com/article/mg20127015.000-our-complex-brains-thrive-on-the-edge-of-chaos.html. Czyli istnieje jeszcze dla mnie szansa!
I to (też z New Scientist) „Czy kiedykolwiek doświadczasz , że znikąd i nagle pojawiają się dziwne myśli w twojej głowie, powodując jeszcze bardziej dziwaczne odczucia. Nie masz zielonego pojęcia, dlaczego to coś nagle rodzi się przypadkowo w tym szczególnym i w tym konkretnym czasie. Prawdopodobnie starasz się znaleźć jakieś racjonalne wyjaśnienie: takie ulotne myśli, jakkolwiek wydają się przypadkowe, muszą być produktem przewidywalnych i racjonalnych procesów. Mózg nie zna przecież przypadkowości. Kiedy przetwarza informacje to działa jak potężny komputer, wszystkie procesy są podporządkowane logicznym operacjom. Czyż nie tak? Właściwie to nie tak. W rzeczywistości, mózg działa na krawędzi chaosu. I choć w większości zachowuje się w sposób uporządkowany i stabilny, to co jakiś czas nagle i nieprzewidywalnie szarpie się w zamieci hałasu.
Neurobiolodzy od dawna podejrzewali, że tak to musi być. Ale dopiero od niedawna, udało im się udowodnić, że mózg działa w ten sposób. (New Scientist, 29 czerwca 2009 przez David Robson)
Hałas mózgu zwiększa się z wiekiem mózgu. Można to porównać do starego ekranu telewizyjnego, czym starszy tym większe podobieństwo do występowanie linii falistych, śnieżności i zakłóceń. Czym starszy twój mózg tym więcej generuje hałasu ( 07 lipca 2008 roku "New Scientist"). Czy to nie wspaniałe, najlepsza maszyna w świecie, ( OK,może tylko w tym nasz mały świecie ziemski) bazuje na przypadkowości, i potrzebuje i generuje hałas.
Mózg, w szczególności mój chaotyczny i głośny mózg był inspiracją do nowej serii My Brain. Do tej pory powstało 9 obrazów (jeden jest w Nowym Yorku, a 3 sa na wystawie w Londynie). Obrazy są chaotyczne, przypadkowe, eksperymentalne i pełne dziwnych dodatków.

Rozmowa z kosmosem na tematy rozne - 140 x 120 cm; collage

Moj mozg, kiedy zapadam w sen , 120 x 100, akryle, oleje, sok z buraka, igly

Moj mozg po trzecim kielichu szampana zastanawiajacy sie nad kondycja homo imbibiens - 90 cm x 90 cm; akryle, sok z buraka, ocet winny, sok z jagod

Barbra Streisand & Burt Bacharach - Close to you (1971)

2011-05-16T15:59:00.000-07:00

Barbra Streisand, again.......nie mozna miec za duzo B. S. Jest tutaj piekna i jej glos jest rewelacyjny

Barbra Streisand - Memory (1981)

2011-05-16T15:41:00.000-07:00

Mysle, ze Barbra Streisand jest najlepsza zyjaca spiewajaca wielkoscia. Niesamowity glos. Po prostu idealnie genialnie wielki

Moj ogrodek w domu

2011-04-13T08:09:00.000-07:00

Czekam kiedy wreszcie noce będą cieple albo nawet gorące. Na razie jest ciągle bardzo zimno i żadna z tych roślin by nie przeżyła. Jak jest ładny dzień wystawiam je na powietrze, na zewnętrznych parapetach werandy i przed weranda po lewej stronie, na południowym zachodzie, gdzie jest dużo słońca. Mam fenek, paprykę, chili, trzy różne rodzaje. Bardzo dużo ziół. Pomidory i truskawki.
A tutaj parę zdjęć ogrodnika amatora, czyli o mnie mowa.

Helena Grossówna – taką jaką zapamiętały ją zdjęcia.

2011-03-30T13:11:00.000-07:00

Wreszcie się zmobilizowałam i zeskanowałam zdjęcia Helenki Grossownej przedwojenne i powojenne. Z okresu kiedy była bardzo popularna i z czasu, kiedy była raczej zapomniana. Ostatnie zdjęcie zrobiłam osobiście w 1992 roku, w ogródko w Międzylesiu pod ulubionym orzechem Tadzia Cieslinskiego (drugiego męża Helenki). Bardzo kochałam Tadzia, lubiliśmy się bardzo. Helenka i Tadeusz to byla wielka milosc. Ich love story nadaje sie na scenariusz do filmu. Chyba muszę się za to zabrać.

Powrot Piotrusia Pana.

2011-02-23T10:48:00.000-08:00

Czy naprawdę musimy poddawać się terrorowi ogółu? I to tak już od początku zaistnienia na tej naszej planecie?. „Masz zrobić tak, masz się zachować w ten sposób, tego od ciebie oczekujemy, tego ci nie wolno zrobić, tak nie powinieneś mówić, nie patrz się tak dziwnie, nie wierć się, nie płacz, dlaczego się śmiejesz?”. Nie wolno kłamać, ale z mówieniem prawdy też trzeba uważać. Musisz chodzić do szkoły, następnie musisz pracować, powinnieneś założyć rodzinę, zacząć prokreować nowych homopodobnych i robić to samo z nimi, tresować, oswajać, ogłupić, odebrać tożsamość, zrobić z nich maszyny do pracy i do produkcji następnych generacji. I tak od tysięcy lat godzimy się na to. Chociaż nie mamy żadnej gwarancji, że życie nasze kiedykolwiek będzie lepsze, szczęśliwsze lub bardziej sprawiedliwe. Rządzi nami jakiś taki prymitywny pęd do prokreacji i przeżycia. Powtarzania tych samych zakodowanych w DNA zachowań. Chociaż i tak umrzemy, w większości podle i niegodnie. Pracujemy nieustępliwie nad rozwojem nowych technologi, żeby sobie ułatwić codzienne życie a jednocześnie z większym wyrafinowaniem zabijać siebie nawzajem. Stworzyliśmy jakąś tam cywilizację, ale i tak mało się zmieniliśmy, wojny, konflikty, wyzysk, niewolnictwo, oszustwo, propaganda, zawiść, zazdrość i ten wszysto ogarniający strach, dalej kontrolują naszą egzystencją. Dlatego najlepiej jest uciec w swoje wewnętrzne dziecko. Schować się tam i przeczekać to życie aż do momentu śmierci.

Puella aeterna i puer eaternus są bohaterami moich obrazów z serii „Peter Pan”. Nie widać ich na obrazach, nie ma ich podobizn, są niewidzialni, to ich dusza uśmiecha się do ciebie. Uważam, że stanie się dojrzałym człowiekiem wcale nie znaczy lepszym. Czasami zostanie dzieckiem na zawsze jest jedyną alternatywą w tym okrutnym świecie. Więc na przekór wszystkim psychiatrom..........

Niech Zyje Piotruś Pan! Voilà.

Marzy mi się często inny świat, ten lepszy świat. Chyba nic mi innego nie pozostało jak zacząć malować moją własną słodką nierzeczywistość.
Tym razem zapraszam w podróż z Prosiaczkiem, Puchatkiem, Momi, Kasią i Bobim.

Collages of Devon

2010-12-22T13:51:00.000-08:00

Moja wystawa w Danii na wyspie Lolland, pazdziernik 2010

2010-10-31T12:57:00.000-07:00

Jestesmy w Danii. Wczoraj bylo otwarcie wystawy, w ktorej biore udzial. Gallery Sigvardson w Rodby, na wyspie Lolland. Co mi strzelilo do glowy, zeby tutaj przyjechac i stracic tyle pieniedzy (transport obrazow, przyjazd, pobyt etc)!? - nie mam odpowiedzi na to pytanie. Licho wie co mi odbilo, zeby sie zgodzic na ta eskapade. Wlasciciele galerii sa bardzo sympatyczni, aczkolwiek zatrzymani w czasie, w ktorym fajnie bylo byc hippie. Na otwarcie przybylo moze 10 osob. Kolekcja wyjatkowo znieksztalconych ludzi. Przewaznie znieksztalconych przez pochlanianie nadmiernej ilosci chyba jedzenia (moze plynow). Po dwoch godzinach oczekiwania przybyla TV internetowa. Bede na YouTube!****
Poznalam mlodego ciekawego artyste. Maluje/ rysuje/ rzezbi w stylu South Park i Simpson. Nazywa sie Claus Arndt Nielsen. Swoje komiksy/obrazy nazywa BUGGERS. Buggers sa jak ludzie, polityka i wszystko to co on dookola postrzega. I na pewno nie podoba mu sie aktualny klimat polityczno-socjalny w jego kraju, Danii.
Dzisiaj pojechalismy na wyspe Falster. Bylo szaro i deszczowo, ale nie przeszkodzilo to drzewom prezentowac sie w przepieknych kolorach brazu-rudowosci-czerwieni-pomaranczy-zolci i zlota. Odwiedzilismy galerie Galleri Arleth. Przepiekne miejsce na starej farmie. Przemily wlasciciel i b. ciekawe obrazy na scianach, i duzo interesujachych rzezb/kreatur. Akurat byla wystawa malarza z Bangladeshu Pijush Kanti Sarkar. Bardzo ciekawe obrazy. Seria zatytulowana 'przelamywanie murow'. Dobra technika, ciekawe kolory, wiekszosc obrazow to mixed-media.
Blisko morza, duzo lasow i wzgorzowato. Z tamdat pojechalismy do rybackiej wioski Hesnaes. Duzo bardzo ciekawych, starych domow pokrytych strzecha. Inne niz w Anglii, inne niz w Holandii. Pelne uroku i nostalgii.
Po drodze zwiedzilismy dworek (zameczek)+ farme i tereny lowieckie. Duzo bazantow i saren. Co chwila cos przeskakiwalo z pobrzeza lasu w busz kukurydzy. A to harem bazanci a to sarna. Miejsce to nazywa sie Corselitze. A to informacja, ktora znalazlam na internecie dotyczaca tego zamku

12 km/7mi east of Nykøbing on the island of Falster stands Corselitze Castle, the main wing of which dates from 1777. The castle is surrounded by a park laid out in the English style, with lakes and streams.In 1766, the district that supplied the Cavalry Regiment on Falster was put up for auction. It was described as 10 manors in working order with attached copyholder farms. Prince Carl of Hessen bought Carlsfelt and Corselitze on East Falster. Two years later the prince gave the manors to his friend Major General Frederik Classen. Prince Carl of Hessen was chairman of the incumbent state council of war, while Classen was the King's arms producer by royal appointment in Frederiksværk. Classen immediately set about renovating Corselitze manor. In 1777, the neoclassicistic main building was complete along with its newly landscaped English inspired park. Classen built The General's Summerhouse at the edge of the forest facing the Baltic Sea. This building is a thatched miniature copy of Liselund on Møn. Det Classenske Fideicommis is a charitable organisation that was founded when Major General Johann Frederik Classen died in 1792. Its funds are used for charitable and informative purposes.( http://www.kulturarv.dk/1001fortaellinger/en_GB/corselitze/main)

Tutaj w ogole nie ma pubow czy karczm. W piatki i w sobote byly imprezy w hotelu, w ktorym jestesmy w Maribo. Goscie strasznie sie upijali, w nocy byly krzyki, wrzaski i histeryczne smiechy. Wiekszosc osob, ktore widzialam w hotelu, czy to w restauracji czy tez na ulicy raczej mozna nazwac brzydkimi. Brzydka nacja cos jak Holendrzy. Jest tutaj bardzo 'bialo'; nie widac azjatow, murzynow czy tez arabow. Bardzo dunsko. W Maribo spotkalismy paru Polakow, tzn slyszelismy jak rozmawiali. Na wyspie Falster sa podobno Bosniacy ale przebywaja w obozie i widocznie ich izoluja. Podobno jest straszna nagonka na cudzoziemcow. Dunczycy bardzo sie ich boja Jak na razie nie widzialam zadnej ciemnej, brazowej czy tez zoltej twarzy. Ale moze Lolland jest wyjatkiem. Jutro bedziemy w Kopenhadze, zobaczymy jak tam jest. Ostatnio bylismy tam 4 lata temu. Raczej tez bialo. Mam nadzieje, ze znajdziemy jakas dobraz azjatycka restauracje. Mam juz dosyc dunskiej kuchni. Mieso, mieso i jeszcze raz mieso i ziemniaki. Prawie w ogole nie ma nigdzie ryb, ani wegetarianskich dan. Tylko losos z grilla, tak suchy, ze az niesmaczny. 75 euro za niesmaczne danie to troche lekka przesada. Juz nawet w angielskim pubie mozna lepiej zjesc.

Wirtualny świat spamów

2010-10-14T16:48:00.000-07:00

Siedzę I sprawdzam emaile, które znalazły się w moje skrzynce spamowej, czyli w śmieciach. Ciekawe tytuły: (moje wolne tłumaczenie z angielskiego).
Jeśli masz alzheimera...,
powiększ swojego penisa,
weź viagrę i usatysfakcjonuj swoją partnerkę,
Kup tanie akcje,
wolne od palenia E-Cig (!),
magnetyczne bransoletki,
spotkanie rodzinne,
DrugRecall (pigułki..)
Monavie,
rządowe dodatki,
spraw swój kredyt,
rak piersi,
detox,
alkoholizm,
psychologiczny program,
zwyrodnienie stawów,
cholesterol,
myśl i rośnij bogaty,
suplementy,
wiadomości 1 – wywiady,
potrzebujesz tego,
telefoniczny system businessowy,
MLM twój business,
Opieka nad zwierzętami domowymi – nr1 in USA,
tańczące party-informacja,
blog sukcesu, itd, itp.
Tak około 200 do 300 emaili dziennie, i nie ma jak tego zatrzymać. Codziennie dodatkowo piszą do mnie młode kobiety z całego świata, że widziały moje zdjęcie (ciekawe gdzie) i chcą zostać moimi żonami i płodzić mi dzieci, przeważnie Rosjanki. Od czasu do czasu spam nigeryjski (ostatnio z Ghany) na temat nielegalnej transakcji pieniężnej na której mogę się wzbogacić o parę milionów. Największą sumą jaką kiedykolwiek ktoś mi przekazał była niesamowita liczba 40 milionów. Od jakiejś bogatej wdowy, nie pamiętam już z jakiego regionu świata.
Czyż moje życie wirtualne nie jest ciekawe. Trochę makabryczne ze względu na te straszne dolegliwości i choroby.........ale codziennie zostaję milionerem, codziennie pragną mnie młode kobiety z całego świata, chociaż ciągle jeszcze sama jestem kobietą (w trakcie menopauzy, to może już nie!) i nie mam zamiaru zmieniać płci w średnim wieku. Codziennie też powiększam swojego penisa łykając viagrę, żeby usatysfakcjonować swoją partnerkę. Cierpię na zwyrodnienie stawów, alzheimera, niepłodność, impotencję, walczę z nadwagą i alkoholizmem, a i z cholesterolem. Mam różne raki i działam w MLM, piję Monavie soki, opiekuję się zwierzętami domowymi, których nie posiadam. Dlatego też jestem zaangażowana w różne programy psychologiczno/psychiatryczne , które mnie mają uchronić od całkowitej psychozy. Lykam namiętnie antydepresanty i daje mi to odwagę do przemycania niesamowitej ilość pieniędzy dookoła świata, i wzbogacam się przy tym w sposób bezwstydnie łatwy. Wieczorami robię detox i uprawiam seks z pięknymi, namiętnymi ale przy tym bardzo bogobojnymi młodymi istotami, spekulując między orgazmami, w których wspomaga mnie viagra, na giełdzie pieniężnej. A kiedy już nie wiem co z tych nudów zrobić biegam na spotkania AA (anonimowych alkoholików zapominając, że to spotkanie anonimowych alzheimer-owców, którzy też o tym niewiedzą i wszystko kończy się swingującym party......Amen.

Matt Cardle's X Factor UK

2010-09-27T13:59:00.000-07:00

Nie oglądam TV za to mam YouTube! Kocham muzykę, bardzo rozne genre, od opery, poprzez jazz do pop.
Odkrylam dla siebie tego mlodego jeszcze czlowieka na X factor UK. Co za glos!!!!
Po prostu boski glos. Wydaje mi sie tez bardzo sympatyczny. Zycze mu zeby wygral X Factor 2010. Szkoda, ze Simon Cowell nie dal mu dokonczyc. Musze to nagrac na iPoda.

Helena Grossówna

2010-09-08T06:16:00.000-07:00

Parę dni temu otrzymałam e-mail od Mirka Binkowskiego z Torunia dotyczący Helenki Grossównej. Konkretnie wycinek z gazety Toruńskiej informujący o inicjatywie Krzysia Trojanowskiego (znanego w Toruniu filmoznawcy i wykładowcy na UT), żeby rondo na skrzyżowaniu ulic Mickiewicza i Moniuszki w Toruniu nazwać rondem Helenki Grossównej.
Mam nadzieje, ze Rada Miejska poprze te inicjatywę. Helence należy się pamięć, Warszawa ja zupełnie ignoruje, dobrze ze chociaż Toruń o niej pamięta.

Dla Lesia Orzesia - Pinokio i Piotruś Pan

2010-07-15T06:39:00.000-07:00

Ten mój obraz "For Lesiu with love" jest bardzo nietypowy dla mnie. Nietypowy w sensie czasowym. Malowałam w takim stylu jak miałam 15 lat. Wtedy, kiedy po raz pierwszy odkryłam farby olejne i płótno. Mój pierwszy obraz olejny (mam go do dzisiaj) przedstawia Pinokia, made in Russia. Dostałam go od Krzysia, kiedy miałam 15 lat. Dzisiaj niestety nie ma już nosa, gdzieś musiał odpaść w trakcie naszych wspólnych wędrówek. Pinokio mój jest z masy plastikowej (takie job twaju mac), i ma na sobie przeze mnie udziergane na drutach wdzianko. Zabierałam go ze sobą wszędzie, przewędrował ze mną prawie całą Europę i trochę świata. Jak byłam dzieckiem pokochałam opowieść o Pinokiu i Geppetto. Ten drewniany pajacyk dawał mi otuchę i był dla mnie nadzieją, że zawsze jest szansa na ratunek i odrodzenie. Chociaż ja w przeciwieństwie do Pinokia mówiłam prawdę, i to właśnie to mówienie prawdy wpakowywało mnie w ciągłe tarapaty. Pamiętam, że jak czasami słyszałam moją rodzicielkę, mówiącą nieprawdę, to dziwiłam się, że jej ośle uszy nie rosną. Ciągle obserwowałam i czekałam na ten magiczny moment. Kiedy wreszcie zrozumiałam, że mówienie prawdy nie jest wskazane, było już za późno dla mnie, mówienie nie- prawdy, okazało się jeszcze większą torturą niż mówienie prawdy. Było już za późno dla mnie na rozkloszowanie się twórczością pod tytułem kłamstwo. Dopiero jak zaczęłam komponować historie zmyślone, zaczęło mi to sprawiać dużo satysfakcji, zwłaszcza przy obserwacji osób słuchających moich niestworzonych bzdur. Ale to nie było kłamanie czy oszukiwanie z premedytacja, to po prostu konieczność odlotu mojej fantazji.
Wracając do obrazu ‘Dla Lesia Orzesia’ stworzenia na nim są prawdziwe i kolory też. Lesiu poprosił mnie, żebym mu namalowała jego ukochane stworzonka. Chyba teraz powędrują z Lesiem do Indii. I tak słowo stało się ciałem. Jest to średniej wielkości obraz na płótnie o wymiarach 70cm x 50cm. Malowany farbami akrylowymi marki Rembrandt (uważam, ze jedne z najlepszych) z minimalną domieszką olejnych też marki Rembrandt.

Mam nadzieję, że Piotruś Pan zawsze będzie żywy w Lesiu Orzesiu i, że Lesiu nigdy nie pozwoli mu zasnąć w zapomnieniu na amen.

"If growing up means it would be beneath my dignity to climb a tree, I'll never grow up, never grow up, never grow up! Not me!"
— J.M. Barrie (Peter Pan)

Milczenie

2010-07-04T15:22:00.000-07:00

Ogarnęło mną milczenie. Stwierdziłam, że ogólnie biorąc za dużo się klepie, bez sensu, bez zastanowienia, bez głębszej refleksji, miliardy nieprzemyślanych wypowiedzi. Gadamy czasami tylko po to żeby gadać, musimy coś powiedzieć, bo chcemy się pokazać, unaocznić, uwzględnić, zaistnieć. Czasami tylko po to, żeby poczuć się ważną osobą, słuchaj mnie nawet jak mnie słuchasz. Nie ważne, czy mam coś ważnego do powiedzenia, czy też nie.
Większość ludzi nie słucha, nie potrafią, nie chcą, nie są zainteresowani tym co inni mają do powiedzenia. Albo słuchają wybiórczo. Słyszą tylko to co chcą usłyszeć. Dochodzi to tego kwestia interpretacji – każdy ma swoją własną wersję wysłuchanej wypowiedzi. Rzadko się spotyka ludzi, którzy naprawdę chcą słuchać. Po prostu słuchać i czuć tę mówiącą osobę. Z drugiej strony mało jest osób, które naprawdę mają coś istotnego do powiedzenia.
Większość ludzi przekazuje ploty. To niekończące obgadywanie innych, ranienie innych, insynuacje, gdybania i wymyślania nieprawdziwych przypuszczeń. Po co to robimy, krzywdzimy innych i upodlamy siebie. Człowiek jest bardzo dziwnym stworzeniem.

Piekło i niebo

2010-05-14T04:33:00.000-07:00

Piekło i niebo mają dla mnie przede wszystkim wymiar symboliczny. Prawdopodobnie, gdyby nie fakt, że urodziłam się w kraju, gdzie przynależność do wiary rzymsko-katolickiego jest dla wielu wyznacznikiem polskość i że moja rodzina nie wykazała się oryginalnością i oprócz kilku ateistów, paru protestantów i jednego buddysty, wszyscy byli mniej lub bardziej zdeklarowanymi katolikami, piekło i niebo jako pojęcia abstrakcyjne, byłyby dla mnie tylko pustymi słowami.

Pamiętam, że jako dziecko, które chcąc nie chcąc musiało chodzić na msze do kościoła i uczęszczać na katechezę, byłam bardziej zafascynowana piekłem niż niebem. Zastanawiałam się często, leżąc w lóżku w ciemnościach, czy oprócz osobistego Anioła, który nade mną czuwał, mam też osobistego Diabła, który też czuwa, trochę inaczej. Mój Anioł był piękny, o niebieskich oczach i białych włosach. Uśmiechał się, ale tak bardzo smutno, tak ten uśmiech był bardzo smutny. Patrzył się na mnie, jak gdyby domyślał się, że go kiedyś zdradzę i opuszczę. Kiedy w wieku 12 lat zbuntowałam się i oznajmiłam, że takiego boga to ja nie chcę, kategorycznie odmawiam, gdyż jest zły, okrutny i nie mam ochoty być już więcej straszona piekłem, diabłami i grzechem pierworodnym, to przez pierwsze miesiące miewałam straszliwe sny. Przed kościołem, taki wielki gotycki kosciół, w nocy byłam torturowana przez diabły, napadały na mnie i mną szarpały. Wpadałam w środek tornado i tak byłam straszliwie maltretowana przez naturę i siły niebiańsko-piekielne. Pamiętam ten plac przed kościołem, ciemności i straszliwy strach. Było to koszmarne, ale te sny jeszcze bardziej utwierdziły mnie w moim postanowieniu. Bóg, który straszy, każe, i którego trzeba sie bać, nie będzie moim przewodnikiem.

I tak to stałam się eklektykiem, ateistą, troche buddystą, trochę i wyznawcą swojej własnej prywatnej wiary. Staram się unikać piekla na ziemi, na codzień w życiu, w relacjach z innymi, ale również i w moich myślach i uczuciach. Piekło i niebo, kreujemy sami sobie, w naszym życiu, w naszych myślach, uczuciach, przekonaniach, nienawiściach, miłościach, zazdrości i w złych relacjach.
Piekło i niebo kreuje dla nas również natura i kondycje związane z byciem homo sapiens.

Po tak długim wstępie już czas na mój obraz.

Jest to instalacja składająca się z 4 paneli. A tytul tej instalacji jest oczywiście „Niebo isnieje w moich myślach” z serii My Brain. Akryle na płótnie + ziarna, kawałki świecy, i dużo innych dziwnych rzeczy; 80 cm x 80 cm

Cyrk - anonim

2010-05-02T18:42:00.000-07:00

Nie wiem, kto jest autorem tego wiersza. Dostałam w emailu od znajomego i tez nie jest w stanie zidentyfikować autora. Trafna bardzo satyra na nasz narodowy charakter. Poszedł w ślady Gałczyńskiego

"Spójrz Kościuszko na nas z nieba. Tak naród skandował. Spojrzał z góry nań Kościuszko i się zwymiotował."

Szlachetne Zdrowie

2010-04-28T14:49:00.000-07:00

Nagle mróz i nagle upał, upał i mróz na biegunach.
Estrogeny i progesterony huśtają moim mózgiem
„Szlachetne zdrowie, nikt się nie dowie jako smakujesz, aż się zepsujesz”
Przenoszę się z szybkością minutową z zimowej Syberii do Indyjskiego lata.
Tak co 10 minut, moje hormony oszalały, nie są w stanie określić siebie, brak tożsamości.
Natura nas stworzyła na krótkie życie a my butni marzymy o nieśmiertelności.
Powinno się schodzić w pokorze pomiędzy 40-tym i 50-tym położeniem wieku.
Jakie by były oszczędności dla cywilizacji i natury, przede wszystkim.
Nie ma jak nawóz naturalny, chociaż czy jeszcze jesteśmy naturalni?
Wulkan bezsilności rozsadza mi głowę,
młotek bólu stuka 120 uderzeniami na minutę
To ciągłe powtarzające się pytanie
Dlaczego muszę się tak męczyć, jaki sens jest w to wpisany?
O jakoś chodzi czy o ilość?
Swiat się znowu zawirował
To tylko hormony, brak balansu,
Zimno i gorąco
Dół i góra,
Poddać się, czy nie poddać?
Bezcenne zdrowie ile ty mnie kosztujesz-
A i tak ciągle się psujesz!

©KasiaTurajczyk; Kwiecień, 2010

Mysz polna i czekolada

2010-03-26T04:20:00.000-07:00

Kiedy wprowadzaliśmy się do domu w Dunchideock, to Mark, nasz ogrodnik, mówił nam, ze mogą być myszy, ale nie powinny bo walczył z nimi i chyba je wytruł. Ale, ponieważ je to bardzo stary dom, prawdopodobnie zaczęto go budować pod koniec XV wieku, wiec myszy są normalnym i stałym atrybutem, zwłaszcza, ze dom znajduje się na wsi. Dom budowany z siana, błota, gówna krowiego i końskiego, tak to kiedyś budowano w Anglii w Devon.

Pamiętam, ze pierwszy raz mysz w Lyalls Cottage zobaczyłam, prawie rok temu. Był to gryzoń dość duży, i szaro-biały, mysz domowa. Została przypadkowo przez kogoś zabita, prawdopodobnie któreś z dzieci Jima najechało na nią fotelem biurowym albo Jima brat. Najgorzej, ze lezala tak niezauważona przez nikogo dość długo, bo smród byl straszny. Nikt nie miał pojęcia dlaczego tak śmierdzi. Podejrzewaliśmy najgorsze, ze gdzieś w kuchni leży zdechła mysz i się rozkłada. A wszystko zabudowane. Na szczęście nie w kuchni, ale w sypialni, znaleźliśmy zamordowana mysz. Jak żyła jeszcze to podgryzała chleb, warzywa i orzechy. Trzeba było wszystko chować.Później długo, długo nic, aż do Bożego Narodzenia. David zobaczył ja pierwszy w kuchni oczywiście. Ja tez spotkałam ja raz rano w kuchni. W święta zjadła nam sos do indyka i trochę czekoladek.

Jim zostawił bombonierkę z czekoladkami w biurku i zapomniał o niej, było to w grudniu. Któregoś dnia w marcu siedzimy w wypoczynkowym i oglądamy film a tu nagle dobiegają nas dziwne odgłosy z drugiego pokoju, z biurka Jima. Jim zainteresował się tym bliżej i się okazało, ze zjadła prawie wszystkie czekoladki, ale papierki zostawiła. Z kartonu z pudelka zrobiła wiórki.
Mysz tez stworzenie kosmiczne i ma dość wyrobiony smak kulinarny. Nie ma pieniędzy, żeby kupić czekoladę w sklepie wiec musi kraść. Rozumiem całkowicie.
Zajdla tez czekoladę, którą Jim zostawił w plecaku. Najgorsze są te ślady, które po sobie zostawia (małe czarne bobki) - ale tak ogólnie jej istnienie mi nie przeszkadza.

W ostatnią sobotę znaleźliśmy ja w wannie. Musiała spaść ze strychu, Gerry zostawił otwartą klapę i musiała wypaść. Biedna taka, mała i zastraszona.
Jim ją złapał a ja wyniosłam na pole i wypuściłam.W poniedziałek znalazłam ja znowu, siedziała w jednej z kieszeni torby do roweru i obgryzała zwiędłą i zasuszona śliwkę.
Zasmakowała się chyba w czekoladzie, którą u nas można spotkać wszędzie. Najgorzej jak fama wśród mysz się rozniesie, ze u nas czekolada za darmo.

Mark przyniósł trutkę na myszy, ale ja nie potrafi jej rozsypać po katach.
Mysz tez ma prawo do życia i godziwego jedzenia.

A to jej zdjęcie w wannie

Stanisław Lem, Bomba Megabitowa i roztargnienie

2010-03-19T10:42:00.000-07:00

Wreszcie udało mi się dostać Lema zbiór esejów. Bomba Megabitowa. Czytam i się delektuję tym co czytam. Najciekawsze co jest w człowieku to jego mózg i myślenie, które ten mózg produkuje, może lepsze słowo będzie, które ten mózg tworzy i przetwarza. Nie wygląd, nie idealna symetria twarzy, niet modny ubiór, nie to jak ktoś chodzi i jak się porusza. To wszystko nie tworzy indywidualność. Ale myślenie i tworzenie właśnie tak . Zdaję sobie sprawę z tego, że dużo osób się z tym nie zgodzi. Ale to jest to co po nas zostaje, słowa, obrazy, muzyka, domy; czyny i twórczość.
Wracam do Stanisława Lema „Bomby Megabitowej”. Mnóstwo dywagacji na temat internetu, sztucznej inteligencji, sztucznego rozumu, groźby internetowej al’a cicer cum caule, biologii i internetu, cyberspace, digitalitis, bitów i roztargnienia.

Osobowosci - Cds, akryle i rożne dziwne rzeczy - Kasia B. Turajczyk, 2010

"Roztargniona może być tylko osoba opatrzona inteligencją! Nie ma ‘roztargnionych’ mucha ani pszczół. Wynika to zapewne z wyższej złożoności inteligentnych umysłów, ale z drugiej strony, nie ma szczególnie głupich mrówek albo karaluchów, natomiast od głupich ludzi wprost się roi" - Stanislaw Lem, Bomba Megabitowa

Zespół chronicznego zmęczenia - CFS

2010-03-12T15:12:00.000-08:00

Jak zmęczone może być zmęczenie? Jak można zamęczyć się zmęczeniem? Jak długo można żyć z uczuciem całkowitego zmęczenia? Skąd czerpać energię na walkę z niepopadaniem w depresję przemęczeniową? Jak zmusić mózg do myślenia? Jak zmusić ciało do poruszania się?
To są pytania bardzo może głupie dla zdrowego człowieka. Dla mnie są one bardzo ważne i niepozbawione logiki. Choruję (?), cierpię, jestem totalnie wyczerpana, mózg, ciało, uczucia, chęci, myśli. Czasami jest źle, bywa fatalnie a nawet tragicznie. Mam też momenty kiedy nie myślę i staram się dostosować do swojego stanu, często odpoczywać, medytować, bywa na świeżym powietrzu i jak najmniej się stresować. Najlepszy jest relaks i nie myślenie. Najgorzej jest jak studiuję moje stany zmęczenia, doprowadza mnie to do całkowitego zniechęcenia dalszego kontynuowania stanu bycia tutaj. Najstraszniejsze są te momenty, kiedy nic nie mogę robić, ani malować, ani oglądać film, ani nawet pisać, ani spać bo jestem tak potwornie wykończona, to do tego ból głowy, ból całego ciała, zawroty głowy i ogólnie stan marazmu. Brak koncentracji, problemy z pamięcią. Jest to straszne, takie bycie w niebyciu.

Wczesne wstawanie i Helena Grossowna

2010-03-02T04:41:00.000-08:00

Wstałam dzisiaj nienormalnie wcześnie, przed 9 rano. Za oknem piękna pogoda, wybiegłam do ogrodu, trawa pokryta szronem, tam gdzie padają promienie słońca wszystko aż błyszczy radością, śnieżyczki przebiśniegi kwitną i otwierają się do światła, a wszystko to jest zamknięte w szaleństwie kakofonicznego chóru ptasiego. A tutaj świadectwo, że nie kłamię (jeśli chodzi o hałas ptasi trzeba użyć własnej wyobraźni).

Wczoraj rozmawiałam z Michałem, był w Warszawie i wpadł do Syreny. Powiedział, że przykro mu, że nigdzie nie ma zdjęcia jego mamy pomiędzy tymi tysiącami zdjęć aktorów występujących w teatrze Syrena, a teraz wiszących na ścianach. Nie ma nawet wzmianki na jej temat we wspomnieniach, które się ukazują. Powiedział mi też, że w almanachu aktorów polskich (zmarłych) jej osoba też nie istnieje.
Czyżby Helena Grossówna była fantomem? Gdyby urodziła się w USA byłaby szanowaną i wspominaną gwiazdą kina przedwojennego. Zagrała w paru najlepszych komediach polskich kina przedwojennego (takich w stylu hollywoodzkim). Była piękną i utalentowaną kobietą, wspaniałym człowiekiem, walczyła w Powstaniu Warszawskim, była bardzo dzielna, opiekuńcza, kochana przez ludzi, którzy ją znali. Zastanawiam się komu tak podpadła i co zrobiła złego, że tak się ktoś stara wymazać ją z pamięci historii filmu polskiego. Zastanawiam się, co ona o tym wszystkim myśli w miejscu, w którym teraz jest. Helenko, czekam na reakcję.
P.S. Tylko Toruń i Krzysiu Trojanowski dzielnie walczą za Helenkę. Dzięki wielkie.

Moje muzeum tajemniczych obrazów

2010-02-20T07:25:00.000-08:00

Moje muzeum jest pełne tajemniczych obrazów. W każdej sali znajduje sie tylko jeden obraz. Na jednej ze ścian wisi obraz, na pozostałych trzech znajdują się słowa. Słowa, które znalazłam patrząc na ten obraz, asocjacje, skojarzenia, uczucia, wyobraźnia, moja dusza, mój mozg.
Jeśli będzie 30 sal to znajdzie się w nich 30 obrazów. Obrazów tajemniczych, zadziwiających, zastanawiających, niedopowiedzianych. Nie muszą to być obrazy surrealistyczne, fantastyczne czy mistyczne. Nie chodzi o fantazje, chodzi o zagadkę, o zastanowienie, o sekret, o tajemniczość.

The Sons of Clovis II, olej na płótnie, namalowany przez EvaristeVital Luminais,1880
Galeria Sztuki w Nowej Południowej Walii, Australia.

W swojej słynnej książce "Au coeur du fantastique" Roger Caillois, nazywa tajemniczość i sekret, fantazją. Jakby sekret i tajemnica były synonimami fantazji. Uważam, to za błędne i mylące. Tajemniczość obrazów, nie ma nic wspólnego z fantazją. Tysiące digitalnych prac zaliczających sie do Fantasy Art, nie mają w sobie nic tajemniczego. Jego wywód dotyczący Hieronima Boscha czy Arcimbolda można uznać za słuszny, jeśli chce się przeprowadzić dowód na temat braku tajemniczości u obu malarzy, ale nie gdy zarzuca się ich pracom brak fantazji, czy fantastycznych elementów. Sama już nie wiem, czy to kwestia językowa, czy całkowity błąd w samym zarodku problemu, który narodził się w głowie Caillois. Nie mogę już niestety zadać mu tego pytania. Parafrazując Giordano Bruno "każda myśl zawiera w sobie własną prawdę".

Julia Child i Julie Powell

2010-02-10T12:31:00.000-08:00

Wreszcie zobaczyłam Meryl Streep w Julie&Julia. Przed pójściem do kina zjadłam dużą porcję fasolki szparagowej z pleśniowym serem, masłem i duży kubek soku z marchwi. Myślałam, ze wytrzymam ponad dwie godziny bez ssania w dołku. Ale niestety, kiedy Julia udaje sie na kurs do prestiżowej szkoły kucharskiej Le Cordon Bleu i kiedy Julie wpada na swój genialny pomysł blogowania, gotowania i przerabiania wszystkich recept z książki Juli Mastering the Art of French Cooking, zaczęły się dla mnie okrutne męczarnie. Po pierwsze coraz bardziej, z każda minutą pogłębiało się okrutne uczucie ssania w moim żołądku. Spontanicznie produkowal sie nadmiar łakomej śliny w moich ustach na widok tych niesamowicie apetycznych potraw buchających z ekranu. Z moją wybujałą wyobraźnią nie miałam problemu z wciąganiem urojonych przeze mnie zapachow uchodzących z ekranu. Aktorzy, którzy delektowali sie homarami, czekoladowymi deserami, rozpływająca się w ustach cielęcina polana cudownym maślanym sosem itd. itd.
Ten film to sadystyczna, okrutna wersja perwersji kulinarnej....ale jaka wspaniala..muszę kupic wspomnienia Julii Child z jej pobytu we Francji. Jej książkę kucharska już mam, beef bourgnion już wypróbowaliśmy. Jest bardzo smaczny, ale nie jest to moje ulubione danie. W ogóle wolę ryby a z mięs wolę dziczyznę i ptactwo. Cielęcinę lubię ale wieprzowina i wołowina nie należy do moich wymarzonych smaków.
Bon Appétit!

Obraz ‘Kiedy budzą się demony” z serii "Mój mózg"

2010-01-14T12:14:00.000-08:00

Czasami się zdarza, że do obrazu niby już skończonego, ponownie wracam. Zaczynam poprawiać, zmieniać i kombinować. I po paru takich sesjach obraz się zmienia, i w sumie powstaje coś nowego.
Czasami jest to zmiana pozytywna, ale zdarza się rzadko, ale się zdarza, że powstaje coś co jest gorsze od oryginału. Zdarza się to bardzo rzadko na szczęście.
Obraz ‘Kiedy budzą się demony” z serii "Mój mózg" męczył mnie okropnie, aż go musiałam zmienić.

Dla porównania publikuję starą i nową wersję. W nowej jest więcej szalonych dodatków, jest również bardziej wściekła. Tak bym to nazwała mój nowy obraz jest wściekły, ale czego można oczekiwać kiedy budzą się demony.

stara wersja

nowa wersja

Najlepiej platny i bezpieczny zawod, to zawod POLITYKA

2010-01-12T05:54:00.000-08:00

Najlepiej płatny i bezpieczny zawód, to zawód polityka. Jeśli wreszcie się uda i gdzieś się człowiek załapie na jakieś dobre stanowisko, to już nic cie nie zniszczy ani nie musisz się obawiać finansowych problemów.
Nie sprawdziłeś sie jako minister we własnym kraju, zdefraudowałeś parę milionów, to żaden problem, wyślą cie do EUP - do parlamentu europejskiego. Polepszy ci się dochód i ogólnie sytuacja rozwojow0-wypadkowo-kulturowa. Z pensja np. 67.000 funtów szterlingów rocznie, czy tez 80.000 euro, jakos sobie dasz rade. Do tego rocznie milion euro (JEDEN MILION EURO) na dodatkowe wydatki i koszta podroży, lunchów, obiadów, kolacji, wyjazdów, hoteli, wydatków na perfumy (śmierdzieć nie powinieneś) drogich spinek i prezerwatyw (lepiej nie zaplątywać się w następny skandal ciazowo-erotyczny).
Nie mówiąc juz o wszystkich dodatkowych, nielegalnych dochodach. Koneksje z milionerami, z lukratywnymi układami , spędzanie wakacji na luksusowych jachtach milionerów w zamian za podpisanie specjalnych umów na rożne milionowe businessy (np. Jose Manuel Barosso, były prezydent Komisji Europejskiej w 2005 roku spędził wakacje na jachcie miliardera greckiego
Spiro Latsis, a miesiąc później Komisja podpisała umowę z jego firma na 10.3 miliony euro, nie wiadomo jaka dostali łapówkę).
Pomyśl o tym, ze to ty na to płacisz, z twoich podatków opłacana jest największa mafia kryminalno-polityczna w Europie.
Zostań politykiem, przeprowadz pare poważnych malwersacji finansowych, niech sad wyda nie ciebie wyrok, wtedy twoja partia załatwi ci stanowisko w EU i spędzisz parę ciekawych lat na podróżach i wzbogacaniu swojej kieszeni i dalszym okradaniu obywateli swojego kraju, jak również obywateli innych krajów członkowskich.
Jeśli jesteś zwykłym obywatelem i zrobisz coś złego, nawet małego zostaniesz ukarany. Blad w wypelenieniu podatku może cie kosztować parę tysięcy i nawet możliwość siedzenia paru tygodni w wiezieniu. Zostań politykiem, okradniesz, sfałszujesz, przehandlujesz, zamącisz, nawet fiscus cie nie doścignie, jako oficjalny urzędnik państwowy jesteś nietykalny, zapewniony immunitet formalny!
A my, ta ogłupiala reszta, ta reszta nie ma nic do powiedzenia. Za kilkanaście lat będzie nami rządził globalny rząd elitarnych kryminalistów. Nie ma to jak absurd, który staje sie rzeczywistością. Musialam to wypluc z siebie, bo az mnie nosilo.

Biala cisza - raj w Dunchideock

2010-01-07T04:11:00.000-08:00

Zasypalo Dunchideock, zasypalo Devon i nastala wszeogarniajaca cisza. Od wczoraj nic nie jezdzi, nie odjezdza, nie przyjezdza, nie przejezdza. Nawet owce zamilkly i nie slychac ich beczenia. Zycie sie nagle zatrzymalo. Jest to piekne. Pospiech jest czyms zlym dla nas, ludzi. Halas jest okrucienstwem dla naszego mozgu. Zapanowala cisza i pokoj dla zmyslow. Slychac tylko szelest galezi drzew poruszanych przez wiatr, spadajacych kropli topniejacego sniegu, od czasu do czasu odglosy ptakow. Kocham cie Dunchideock, za to, ze w XXI wieku, czasami jestes niedostepny dla wynalazkow naszej postepowej tylko technologicznie cywilizacji

Przywileje bycia dzieckiem

2009-11-29T01:25:00.000-08:00

Czekalismy u lekarza na wizyte. Sama wizyta u lekarza, nawet jesli jest niewinna i jest tylko rutynowa kontrola, powoduje u mnie juz lekka panike w mozgu i spora sensacje w brzuchu. Poczekalnia w Alpinghon jest spora, przestrzenna i w sumie mila. W lewym kacie przy oknie jest dosc duza przestrzen z zabawkami. Przeroznych rozmiarow, przeznaczen, dla kazdego wieku cos sie znajdzie. Siedzialam tak grzecznie na krzesle , czekalam na wizyte(zjawilismy sie 10 min przed wyznaczonym czasem) i coraz wieksza nabieralam ochote, zeby rzucic sie na podloge i zaczac bawic sie wielkoludami klockami logo. Byly kolorowe, przerozne i az prosily sie, zeby sie nimi zajac. Tak sobie myslalam, jak to cudownie byc dzieckiem, jakbym znowu miala 10 lat to bym sie nie zastanawiala, czy wypada czy nie bawic zabawkami. Nie musialabym w panice szukac publicznej toalety, tylko bym sciagala majtki i siusiala na trawniku, albo gdzie sie da, kiedy mialabym potrzebe. Mozna byc spontanicznym i szczerym, mozna robic glupie rzeczy bez wysluchiwania truizmow a'la to nie wypada. Ja chyba ciagle nie lubie tego doroslego zycia. Czy ja w ogole lubie zycie?

Łódź moje miasto

2009-11-01T01:21:00.000-07:00

To zabrzmi dziwnie, ale chyba odnowa odkrylam Łódź. I to nie tylko odkrylam ale sie rowniez pokochalam. I jest mi przykro, ze ciagle jest taka zaniedbana, niedopieszczona, porzucona, zapomniana, biedna, niekochana.
W sumie jest to jedno z najbardziej ciekawych wielonarodosciowych miast w Polsce. Do XIX wiecznej Lodzi przyjezdzali nie tylko Niemcy, Zydzi, Rosjanie czy Polacy. Takze Anglicy, Portugalczycy, Irlandczycy, Belgowie i Slazacy. Mysle, ze wiekszosc rodowitych Lodzian wywodzi sie z 'popapranych' krzyzowek. Jak moj tato wpada w nastroj i zaczyna tyrade na temat prawdziwych Polakow, to pytam go sie, czy jego mama o nazwisku Schulz (pradziadowie przyjechali z Bawarii) tez byla rodowita Polka. Bardzo sie obraza.
Mysle, ze Lodz jest wyjatkowym miastem. Pieknym w swej brzydocie. Jestem w Holandii i tesknie za Lodzia, za rodzina, za przyjaciolmi. Ciezko.
Chcialabym byc tam teraz i odwiedzac groby rodzinne, spotykac sie z bliskimi i walesac sie po cmentarzach. I poznym wieczorem obserwowac niepowtarzalna atmosfere "plonacych cmentarzy'. Nie ma tego w Holandii, nie ma tego w Anglii. To piekny polski, dawno temu b. poganski rytual. Zawsze twierdzilam, ze nasz katolicyzm troche przypomina katolicyzm poludniowej ameryki i Meksyka. Pol poganie, zupelnie jak my.

Smierc i zycie

2009-08-18T14:54:00.000-07:00

Śmierć jest tak naturalna, a tak surrealistyczna. Tak bardzo nieprawdopodobna a tak zwyczajna.
Mysle, ze najgorzej jest kiedy dochodzimy do wniosku, ze zycie osoby, ktora nam byla bliska skonczylo sie definitywnie i nie bylo wcale piekne ani mile ani wesole. Kazda decyzja jest tak wazna, a tak niewiadoma, jak gra w rulete. Nie wiadomo, prawdopodobienstwo wygranej jest tak minimalne. Jak wygrac z zyciem, jak zrobic to, zeby miec szczescie po swojej stronie.
Zycie jest bezsensu, niepewne, niewiadome, i moze dlatego powinnismy byc zadowoleni z kazdej chwili, niewymagac za duzo, tylko cieszyc sie tym co sie ma. Starac sie realizowac swoje marzenia, ale nie wierzyc szczesciu. A moze wierzyc? Moze to wiara, taka glupia smieszna wiara sprawia, ze spelnia sie to czego tak pragniemy? Czy powinnismy zyc ze swiadomoscia, ze jedyne co nam jest dane to jest ten czas, i ze jest to tak drogocenne? A jesli sens naszego istnienia jest bezsensem, dlaczego mamy w ogole podejmowac jakies dzialania i realizowac nasze marzenia? Jesli i tak umrzemy i przemienimy sie w proch i powrocimy do natury. Czarna dziura nas wchlonie....gdzies tam w centrum naszej galaktyki jest gigatyczny czarny potwor i zyja tam miliony 'dusz' w cieniach swych przeszlosci

Helena Grossówna

2009-07-27T05:06:00.000-07:00

Piękna na ekranie, bystra podczas powstania

- artykuł Szymona Spandowskiego w Nowościach; lipiec 2009

Zeby przeczytac artykul w powiekszeniu, po prostu kliknij dany wycinek z gazety i automatycznie zostaniesz przeredagowany na strone z powiekszonym zdjeciem.

Marillion - Easter

2009-07-18T14:51:00.001-07:00

Just got it from Lesiu........love you

Dżem-List do M Rawa blues 91

2009-07-16T09:11:00.001-07:00

Ryszard Riedel, w Rawie, 91 rok. Jego ulubionym zespolem byli The Dors. Zapewne Morrison byl jego idolem Riedel, tak jak Morrison byl swietnym (moze nawet lepszym wokalistom) poeta, tworca. Czy Morisson umarl z powodu naduzycia heroiny, nie wiadomo. Nie bylo autopsji, a jego partnerka zeszla w pare lat po jego smierci, od heroiny. To, ze narkotyki byly , moze niebezposrednim ale posrednim powodem jego smierci jest prawda. Tragedia jest fakt, ze zmarnowal swoje i swoich bliskich zycie. Cpac sobie od czasu do czasu trawke, nie jest grzechem, ale wdac sie w prawdziwe narkotyki i sie od nich tak uzaleznic jak Riedel jest tragedia.
A z drugiej strony, kazdy z nas umrze, zejdzie wczesniej czy pozniej; wiekszosc z nas nic po sobie ciekawego nie pozostawi. Ryszard Riedel zostawil niezpomniane utwory, nagrania, filmy ze swoich i Dzemu koncertow. Tysiace fanow i wielbicieli. I wspaniala poezje. Mam nadzieje, ze odnalazl spokoj i dalej miewa niesamowite odjazdy, tym razem juz bez heroiny i bolu.

Życie w Dunchideock jest trochę tak jak bycie w raju

2009-07-12T16:05:00.000-07:00

Życie w Dunchideock jest trochę tak jak bycie w raju, tak myślę. Blisko tego co wydaje nam się rajem. Nawet kiedy pada jest pięknie smutnawo, w kolorach przyćmionych zieleni. Konie się denerwują, króliki jak wściekłe buszują i niszczą. Ptaki latają ponad i pod, w górę i w dól, biegają, uganiają się za pożywieniem, za atrakcjami. Wczoraj dzieńciołek (Dendrocopos minor) starał się atkakować słup elektryczny. Walił tym dziobem i oczywiście nie mógł się wbić, bałam się, że złamie sobie ten dziubek i go przestraszyłam i odleciał. Nasz ogrodnik Marek twierdzi, że dzięcioły nie należą do zbyt cfanych ptaków, pomyślałam więc, że lepiej przestraszyć tego małego dzięciołka i uratować go od nagłej śmierci. Czasami na pobliskie łąki na których pasają się konie przychodzą jelenie. Są bardzo płochliwe, natychmiast uciekają jak widzą poruszających się z sapiensów. Raz mały lisek uciekał przed samochodem, jechaliśmy za nim bardzo wolno a on biegł i biegł, aż wreszcie wpadł na pomysł, żeby przedrzeć się przez żywopłot. Zywopłoty tutejsze są ogromne, bogate w pokrzywy, zioła, kwiaty i różne drzewka wyrastające na dziko. Parę rasy w roku farmerzy je podcinają, przycinają i ścinają. Inaczej nawet mały Smart miałby trudności, żeby przejechać.

Jak nie śpię to nad ranem, jeszcze przed wschodem idę do ogrodu. Ogród jest bardzo duży i pnie się do góry. Konie jeszcze w półśnie, króliki i ptaki uciekają w popłochu. Słońce tylko widoczne w pierwszych pionowych liniach czerwieni gdzieś za wzgórzami. Kwiaty jeszcze uśpione. Słychać tylko naturę a reszta jest ciszą.

Albo nocą taką dzisiejszą zaczarować się można zupełnie. Z prawej strony, księżyc trzy/czwarty w kolorach miedziowego złota na tle granatowego nieba, w dole chmury refleksujące światło księżyca, niebo usłane gwiazdami, z lewej strony resztki fioletów, śliwkowości i granatów zachodzącego gdzieś daleko słońca w oceanie a w dole Exeter zasypany światłem a my w tym naszym ciemnym ogrodzie, gdzieś pomiędzy kosmosem, ziemią, rzeczywistością i jej zaprzeczeniem. Fizyka kwantowa sprawdza się to inny czas i inna przestrzeń.

Helenka Grossowna wrocila do Torunia

2009-07-05T07:33:00.000-07:00

MAREK GRECHUTA - Dni ktorych nie znamy

2009-06-30T02:52:00.001-07:00

Komentarz zbedny. Moje pokolenie wychowalo sie na Grechucie, Budce Suflera i Perfekcie....Skaldowie tez byli - ja ich lubilam.
A przede wszystkim sluchalo sie Genesis, Pink Floyd, Queen, King Crimson, ELP i Yes.

Michael Jackson odszedl

2009-06-26T03:23:00.000-07:00

Michael Jackson umarl tak nagle. A ja ciagle wierzylam jeszcze, ze znowu wyda jakis genialny, magiczny album. Stworzy cos na miare Thrillera. Juz nawet przyzwyczajlam sie do jego ekscentrycznego (OK, koszmarnego wygladu), do jego idiotyzmow, neurotyzmow, dziwacznosci. Nigdy nie wierzylam w historie, ktore prasa przekazywala i oskarzenia o pedofilie i tym podobne. Ale wierzy sie w to, w co sie chce wierzyc.
Lubi sie kogos za to co tworzy, czy za jego charakter. Znali go rodzina, przyjaciele i ci ktorzy z nim albo dla niego pracowali. Miliony fanow na swiecie wie o nim tylko to co przekazywala prasa. Ludzie go kochaja i uwielbiaja za to co stworzyl, za jego glos, taniec, muzyke, spiew. Za jego niesamowite wystepy na koncertach. Krol POP-music.

Moze dla niego lepiej, ze juz zszedl i mam nadzieje, ze nie ma drugiego zycia po tamtej stronie, ze jest tylko cisza i spokoj.

Podobno smierc jego zostala spowodowana ogromna iloscia pigulek, ktore namietnie bral i po prostu jego serce nie wytrzymalo.
Zastanawiam sie, na moralnoscia lekarzy, ktorzy go prowadzili, i przepisywali mu w zasadzie smiertelne dawki. Czy wiekszosc ludzi naprawdę zrobi wszystko dla pieniedzy, tylko dla pieniedzy.
Przyjaciel Michaela, Uri Geller powiedzial prasie, ze jest w calkowitym szoku, gdyz wedlug opini lekarzy, Michael by w swietnej kondycji, przygotowywal sie do swojego powrotu na scene, wielki comeback, planowany na lipiec, odlozony do sierpnia.

Najwiekszy pop star XX wieku.

Michael i jego niepowtarzalny taniec, i te jego ruchy, slynny moonwalk - pomyslec, ze to juz historia.

Michael dziekuje ci za wspaniala muzyke, spoczywaj w ciszy i spokoju

Queen - Live Aid - Part 1 (1/5)

2009-06-16T04:05:00.001-07:00

Kocham Queen a zwlaszcza Merkurego. To byl niesamowity talent, primadonna tamtych czasow. Raczej i tych czasow tez.

nrc.nl - film - Encounters at the End of the World

2009-06-16T03:42:00.000-07:00

nrc.nl - film - Encounters at the End of the World

Nowy film Wernera Herzoga. Biegun poludniowy, baza naukowa, naukowcy i ich dziwactwa.
Czy 'normalny czlowiek' chce tam rzeczywiscie pojechac, zobaczyc, pracowac, zyc - na koncu swiata?
Anomalia i cudy na Biegunie Poludniowym.

Dzieci, milosc i rozstania

2009-06-10T04:23:00.000-07:00

Kiedy wczoraj pozegnalam sie z moim Mikolajkiem na lotnisku w Bristol, wpadlam w straszny nostalgiczno-dramatyczny nastroj. To tak boli kiedy trzeba sie rozstac ze swoim dzieckiem. Ja zostaje na glebokiej wsi, gdzies w Devon, na brytyjskiej wyspie, a on w Polsce w Warszawie.
Rzadko sie zdaza, spotkac takiego jak Mikolaj homo sapienca. Dobry, wyrozumialy, cieply, otwarty, zawsze pomocny, wspanialy przyjaciel, cudowny syn, wyslucha i doradzi, nigdy nie osadza, nie krytykuje. Jesli juz to jest szczery. Mozna z nim gadac godzinami o wszystkim prawie, marzeniach, UFO's, codex alimentaris, swiat, kosmos, ludzie, ksiazki, filmy, muzyka, swoich problemach. Nie boi sie osadow ludzkich i jest soba, nie klamie, czasami nic nie mowi, przemilcza. Ufny czasami naiwny. Jest prawie zawsze pogodny i pozytywnie nastawiony do przyszlosci. Nawet jak plecie czasami dyrdymaly to na wesolo. Tak strasznie mi go brak na codzien.
Kiedy wracalismy na ta swoja wies, tak sobie dumalam w samochodzie, ze moze kiedys bylo lepiej, kiedy ludzie sie tak nie przemieszczali, kiedy trzy/ cztery generacje zyly w jednym domu, kiedy sie zylo blisko siebie. Jak ciezko bylo mojej mamie, kiedy jak wyjechalam o ona tak strasznie tesknila za mna, latami. I ciagle teskni.
Ale jakby to Mikolaj powiedzial, mamus, Always Look on the Bright Side of Life.
Mialby oczywiscie racje. Trzeba czesciej myslec jak w Monty Python i mniej sie przejmowac.

Szczescie, Matthieu Richard

2009-06-01T09:11:00.000-07:00

Czytam ksiazke Matthieu Richarda na temat szczescia. "Szczescia" z punktu widzenia Buddyzmu.
Podtytul ksiazki jest w wolnym tlumaczeniu "przewodnik - jak rozwinac te najwazniejsza ceche".
Szczescie - dla wiekszosci ludzi to zdrowie, pieniadze, kariera, dobre malzenstwo, latwosc w zyciu, powodzenie, spelnienie sie w swoim zawodzie, spelnienie pasji, bycie z tym kogo sie kocha, mozliwosc dobrej pracy, ladne mieszkanie, pelne konto w banku itd, itd.
A szczescie tak na prawde to jest to 'cos' co nie powinno byc zalezne od materialnej strony naszego istnienia. Szczescie to stan naszego odczucia, uczucia, naszej mentalnosci, rozwoju duchowego. To jest jakosc, ktora jest zalezna tylko i wylacznie od nas a nie od innych ludzi czy tez rzeczy.
Staram sie zlikwidowac u siebie jedna ceche, ktora nie jest dobra. Nie lubie nikogo obslugiwac, wiec nawet ciagle przygotowanie jedzenia, gdyz Jim jest zbyt zajety soba swoimi sprawami, swoja praca i wszystko to co robi jest dla niego bardzo wazne, bardzo mnie to denerwuje. A jak juz jego syn jest z nami, bo akurat ma wakacje to fakt, ze musze gotowac (bo nikt inny tego nie zrobi) to mnie juz tak wkurza, dostaje wewnetrznej furii. Nie lubie byc wykorzystywana. Pracuje nad tym, zeby sie cieszyc z faktu, ze moge komus pomoc i cos zrobic. Uslugiwanie innym powinno byc szczesciem. Dlaczego czuje sie w takim razie tak nieszczesliwa i wsciekla?

Marzenia, pasja, cel, strategia, dzialanie

2009-05-25T23:54:00.000-07:00

Mysle, ze musze przestac marzyc, bo marzen do zrealizowania mam na 100 zyc, to jedno, ktore mam jest za krotkie. Zrobic selekcje, wybory i realizowac. Zostalo mi w sumie malo lat do realizacji....dzialac to jest chyba bardziej istotne. Wiara, cel, strategia, akcja.

Przedwczoraj jak zasypialam zastanawialam sie nad stanem "watpienia". Jak nas to niszczy, gryzie, doprowadza do jeszcze wiekszego zwatpienia. W momencie kiedy sie cos juz zrobilo, to cos stalo sie faktem, powinnismy wziac do/od tego dystans. Oczywiscie ponosimy konsekwencje za nasze wybory i dzialania. I trzeba to zaakceptowac i zostawic w spokoju. Nie jestesmy w stanie nic zmienic, stalo sie i dokonalo. Myslenie, a gdyby babcia miala precik to by byl studencik jest bezproduktywne i glupie. Nic to nie zmieni a tylko nas zatruwa. Takze, dzialanie, dzialanie, wiara w swoje marzenia, zamierzenia, wiara w siebie. I co tez jest wazne, to korygowanie swojej strategii, jesli cos nie dziala, to trzeba zmienic.

Susan Boyle - Semi Final 1 - Britains Got Talent 2009 (HQ)

2009-05-25T01:17:00.001-07:00

Susan Boyle, w semi-finale. Tym razem spiewa Memory z Cats Andrew Webber. Glos ma naprawde silny, czysty i piekny. Slychac, ze poczatek byl troche nerwowy, ale pozniej skorygowala sie i koniec byl wielki i swietny.
47 letnia Susan z malej wioski w Szkocji, kiedy pojawila sie na scenie Britains Got Talent, jury bylo nie tylko sceptyczne ale nawet bardzo nieprzyjemne w stosunku do niej. Publicznosc sie smiala, kiedy opowiadala o swoich marzeniach. Ale trwalo to krotko, kiedy otworzyla usta i zaczela spiewac, ludzie przezyli szok i skonczylo sie owacja na stojaco. Tak to jest, gdy sie wydaje opinie o osobach na podstawie ich wygladu, na podstawie tego co maja, posiadaja, jak sa ubrani, a nie na bazie tego jacy sa.
Nigdy nie powinno sie osadzac ludzi przed ich poznaniem. To byla swietna lekcja 'pokornosci' dla tych wszystkich, ktorzy przede wszystkim osadzaja innych na podstawie ich wygladu.

Susan mam nadzieje, ze wygrasz te kompetycje!.

Lesiu, niedziela i odkurzacz

2009-05-24T00:48:00.000-07:00

Mialam przerywana noc, noc senno-bezsenna. Nad ranem najlepiej mi sie zasypia i normalnie budze sie tak kolo 10.00 albo pozniej. Ale w ta niedziele bylo inaczej. Byla 7.20. Zostalam obudzona przez jakies toporne i szurajace odglosy dochodzace z nie tak daleka. Byl to moj syn, ktory obudzil sie chlyba wczesnie rano i musial wpasc na genialny pomysl sprzatania niedzielnego. Jest to pytanie retoryczne, ale co to za baran, ktory zaczyna wykonywac jakiekolwiek agresywne czynnosci przed 9 rano? Ja nie sprzatam w nocy, nie wlaczam pralki i nie wsciekam sie z odkurzaczem. To jakim prawem ludzie robia to rano? Powinni miec troche szacunku dla tych, ktorzy nie spia w nocy, a zasypiaja wlasnie nad ranem.

Kiedy to piszę....

2009-05-13T04:26:00.000-07:00

Jak zwykle jest noc - 4ta nad ranem

A ja się wsłuchuję w Dunchideock

w ciszy nocy zakołysany

I tak myślę - księżyc się chyba na

mnie obraził, a ja chciałabym teraz

z nim pogadać o dwróceniu

nocy z dniem i nieba z ziemią,

zamianie gwiazd i łąk, latajacych

owieczkach i ptakach pływających.

O tym, że kiedy wreszcie w głeboką

studnię wpadnę znajdę nie odbicie

księżyca, ale księżyc właśnie.

A kiedy wreszcie zasnę będę miała

sen dziwniejszy niż ten wiersz, który

właśnie gaśnie.

kasiaturajczyk©3 maj 2009

tak sobie mysle......

2009-05-08T02:11:00.000-07:00

Tak sobie mysle, czy jest sens zeby dalej malowac, tworzyc sztuke digitalna itd, kiedy nikt tego nie kupuje? Co z tego, ze mam fanow i ludzi, ktorzy uwielbiaja moje obrazy? Czlowiek, ktory tworzy zaistnieje, jesli bedzie mial uznanie. Uznanie moze dostac wtedy, kiedy ma klientow, galerie i kolekcjonerow, ktorzy od niego kupuja. Jesli sie nic nie sprzedalo, w przeciagu dwoch lat, to moze lepiej dac sobie spokoj?

A to nowy obraz.....ktory sie tworzy

Taki podly miesiac.....

2009-05-07T14:20:00.000-07:00

Maj taki piekny miesiac, urodzilam sie w maju, przezylam takie piekne maje.....a tutaj sie tak zaczelo jedna odmowa za druga....."Wypozyczalnia Sztuki w Holandii, w Amsterdamie, jedna z wielu, przyslala mi emaila, ze moje obrazy nie nadaja sie do 'wynajecia'. Galeria z Londynu oswiadczyla mi, ze to co maluje tez nie pasuje do ich kolekcji. Dobrze, ze chociaz galeria ze Szkocji oswiadczyla, ze pieknie maluje, i ze beda zaszczyceni mnie reprezentowac. Reszta milczy...jak trudno utrzymac wiare w siebie. Chociaz wiem, ze maluje dobrze, ze niektore rzeczy sa genialne, czesto watpie. Ci wszyscy, ktorzy nie maja pieniedzy, kochaja moje obrazy. Ci, ktorzy maja i kupuja sztuka, nie wiedza nawet, ze istnieje. Dla roznych galerii jestem za stara, nie skonczylam oficjalnie akademii sztuki, jestem jakby samoukiem i juz tak zaawasowana wiekowo, ze nie interesujaca, zwlaszcza w Holandii. A czlowiek musi w siebie wierzyc, bo inaczej to juz koniec. Niedlugo skoncze na ulicy, jak nikt nie zacznie kupowac ode mnie obrazow. Ciezko byc artysta.....ciezko jest zyc jak sie jest mna.
A tutaj moj nowy obraz:
Magiczny swiat w Quantocks

HD Jamie Pugh (With Lyrics!) - Singer - Britain's Got Talent 2009

2009-05-04T07:54:00.001-07:00

Piekny glos, wspanialy wystep. Ktos kto nigdy nie smial, nie mial szansy, zeby zaspiewac na scenie.
Chyba najpiekniejszy moment, to ten kiedy Jamie, na pytanie jak sie czuje, stwierdza: "spelniony, czuje sie spelniony"
Gdyby tak bylo mozliwe, ze kazdy z nas moglby otrzymac taka jedna szanse w zyciu, na spelnienie, Czyzby nie bylo to cudowne!?

Susan Boyle News Story With Amanda Holden Interview-(16th April)

2009-05-02T13:43:00.001-07:00

Widzialam juz to chyba z 100O razy......inspiracja dla kazdego, kto mysli, ze jest za pozno....koniecznie zobaczcie Susan Boyle na YouTube

Lyalls Cottage - Dunchideock

2009-04-29T07:13:00.000-07:00

Dzisiaj wlasnie mija pierwszy tydzien odkad mieszkamy w Lyalls Cottage w Dunchideock.
Okolica jest przepiekna, mamy milych sasiadow, szalenie sympatycznego ogrodnika, pelno krolikow buszujacych po ogrodzie, pare nietoperzy chyba domownicy + bardzo dumnego bazanta, jakby stalego. Kroczy po ogrodzie i jest bardzo zadufany w sobie. Przyloze mu kiedys z procy to nie bedzie taki zarozumialy (to zart). Sypialnie jest ogromna i zimna jak jesienny dzien na Alasce. Kuchnia jest ciepla i pokoj wypoczynkowy tez, oraz dwie sypialnie nad kuchnia i tym pokojem. Reszta jest dosc chlodna. Ale ogrod wynagradza niedostatki i nierownosci domu. Jest to dom, ktorego poczatki datuja sie na koniec XIV wieku, poczatek XV wieku. Dobudowywano nastepne elementy domu w XVI wieku i chyba cos w osiemnastym. Pozostaloscia po sredniowieczu jest sciana skladajaca sie z malowanych panelii z XV wieku. Kolorow juz prawie nie widac ale jak sie dobrze patrzy mozna doszukac sie postaci, szabli, kwiatow itd. Jest kominek chyba z XVI wieku. Taki typowy do gotowania i pieczenia chleba. Swietnie rozpala sie ogien w takim ogromnym kominku.
Kuchnia jest w miare nowoczesna, reszta nie za bardzo. Prawie nic nie jest rowne i mamy problemy z ustawianiem mebli, szafek i biurek. Zwlaszcza pietro to juz jest komedia. Ja pisze w miare w poziomie te slowa, ale i tak mam wrazenie, ze wszystko ucieka na lewo. Cala podloga jest nierowna. Od nosnej sciany do drugiej nosnej sciany. Od sciany jednego pokoju do drugiego.
Sciany na gorze tez sa pod katem. Trudno jest powiesic duzy obraz w miare wertykalnie.
A ogrod jest przepiekny. Mozna go podzielic na piec czesci. Na samej gorze jest czesc dzika, pole a wokol inne pola, stadnina koni obok i pasace sie konie a na okolo lasy, Hedron Las. Czesto na lakach widac pasace sie jelenie, przychodza podjesc swiezej trawy.
Nastepna czesc ogrodu to ta z domkiem letnim, to bedzie moja pracownia. Bede tam malowac. Moze byc okropnie goraco w cieple dni. Obok jest jak gdyby sad, duzo krzewow owocowych i drzew owocowych, miejsce na ognisko, dalej jest naturalna brama drzewna na laka, ktora jest bardzo zadbana, trawa skoszona a na samej gorze lawka, z ktorej mozna podziwiac przepiekne widoki na okolice, Exeter, rzeke Exe, Exemouth i wzgorza dookola. Nastepnie jest czesc bardziej zagospodarowana, duzo zieleni, tui, roznych iglakow, kwiatow i krzewow kwiatowych. I sa jeszcze trzy strumienie, mamy swoje zrodlo wody.
I jeszcze jest czesc blisko domu, garaz, duzo kwiatow, jacuzzi (na zewnatrz blisko domu).

Ogrodnik, Mark mowil nam, ze czesto do ogrodu witaja tez jelenie i borsuki. Jelenie widzielismy, borsuki jeszcze nie. Prawdopodobnie, kiedy na drzewach beda owoce i jadody zaczna sie pojawiac na krzakach bedziemy czesto miec niespodziewanych gosci.

Susan Boyle - Les Miserables [HQ] Britains Got Talent 2009

2009-04-18T06:57:00.001-07:00

Jednak w zyciu zdarzaja sie cuda. NIe atrakcyjna, nieciekawa, troche nierozgarnieta ......a glos niesamowity. I jak to jest w tym zyciu, ze spiewaja piekne dziewczyny, ktore nie maja za grosz talentu, fatalny glos, nie potrafia spiewac a odnosza sukces. Na przyklad jak Madonna........zycie

Brak dystansu- to czego nie ma wiekszosc ludzi

2009-04-13T14:48:00.000-07:00

Jest to tragiczne, ale wiekszosc ludzi zupelnie nie ma poczucia luzy, dystansu do zycia i siebie.
Nie mowie tutaj tutaj o zwyklym poczuciu humoru, gusta sa rozne; Jeden smieje sie z gagow i idiotyzmow, inny potrzebuej wyrafnowanego humoru, jeszcze inny w ogole nie potrafi dostrzec smiesznosci w niczym. Ale ten brak dystansu do siebie i innych jest tragiczny.
To naprawde jest smutne. Gdyby ludzie nie brali siebie tak na powaznie, byloby mniej wojen, swiatowych i domowych konfliktow, mniej chorob, mniej stresow, zycia mogloby byc nawet znosne

Michael Jackson - Black Or White

2009-04-12T06:46:00.001-07:00

I know he is a looser.....but he was the king of the 80th........he was great

Przypadek - nieracjonalnosc homo sapiensa

2009-04-10T02:36:00.000-07:00

Homo sapiens jest bardzo nieracjonalny. Wiem to z wlasnego doswiadczenia. Sama zaliczam sie do tego gatunku. Wierzymy w rzeczy nieracjonalne, z gory skazane na porazke. Wierzymy, ze istnieje bog, bogowie, ufos i sily nadprzyrodzone. Przypadek nazywamy cudem. Podejmujemy ryzyka takie jak wojny, konflikty, zabijania, usmiercania, ale wtedy kiedy ryzykujemy zyciem innych.
Wezmy pod uwage ostatni kryzys fiansowy. Finasisci grali w kosci ryzykujac nasze pieniadze, dorobek jednostki, dorobek panstwa. Nikt ich za to nie ukaze, lepiej jeszcze zostali wynagrodzeni, teraz my musimy jako kolektyw odpowiadac za ich idiotyczne i ryzykowne decyzje. I gdzie tu logika?
Ale jak zyc inaczej w kosmosie gdzie panuja prawa fizyki kwantowej? Gdzie grawitacja moze rozciagnac, wciaganac i zabic? Jak zyc z mysla, ze wszystko jest przypadkiem?

Znalazlam rewelacyjne wideo; dyskusja miedzy Danielem Kahneman & Nassim Nicholas Taleb - bardzo, bardzo interesujace. Taleb jest absolutnie rewelacyjnym, kontrowersyjnym i ciekawym myslicielem i pisarzem. Czasami jest straszny w swojej krytyce czlowieka, nie ma litosci ani sympati dla homo sapiens. Daniel Kahneman jest jednym z najbardziej znanych zyjacych psychologow na swiecie. Dyskusja jest oczywiscie w jezyku angielskim.

Marcin Wasilewski's Trio w Barnstapel

2009-03-19T03:51:00.000-07:00

Tego raczej nie oczekiwalam - znalezc sie na koncercie Marcina Wasilewskiego, Slawomira Kurkiewicza i Michala Miskiewicza w Barnstapel. Malutka miescina w poludniowo-zachodniej Anglii w North Devon.
Mam wszystkie ich nagrania, ze Stanko i bez Stanka, jako Wasilewski's Trio, ale pierwszy raz mialam okazje ich wysluchac live. Sa naprawde rewelacyjni. Wasilewski potrafi byc i liryczny i strasznie halasliwy, blyskawiczny i blyskotliwy, powolny i finezyjny. Ale cala trojka jest rewelacyjna, perkusista i kontrabasista sa tez wspaniali. Graja rzeczywiscie tak jakby ich polaczyla telepatia. To na pewno ta pasja do muzyki.
Od 7go do 10go kwietnia sa w Amsterdamie, graja w BIM huis, wraz ze Stanko.

Po koncercie poszlismy z Jimem za kulisy, zeby ich poznac osobiscie, sa bardzo mili i bardzo jeszcze mlodzi.....chyba sie juz zaczynam starzec, jesli zaczynam juz tak kogos okreslac. Slawek jest bardzo przystojny, Marcin jest troche niesmialy, jego ogolona glowa jest bardzo seksowna, a Michal byl bardzo zmeczony, logiczne, dal z siebie wszystko, byl wypluty w pozytywnym znaczeniu tego slowa.

Mam chyba dobry, na pewno ciekawy pomysl na obraz o nich, o ich muzyce.

Paranoia III - Wspaniały świat listka bobkowego.

2009-03-16T04:18:00.000-07:00

Listek bobkowy zajmuje zdecydowanie odpowiedzialne i istotne miejsce wśród liści przeróżnych. Kiedy jeszcze jest na swoim drzewie i nazywa się liściem laurowym lub wawrzynowym, a drzewo na którym rośnie nazywa się Laurus nobilis, jest wiecznie zielony. Może nawet, mutując się i odradzając dożyć 100 lat.

Jako ususzony liść, staje się przyprawą i upikatnia różne dania mięsne. Polskie danie - bigos - jest niewyobrażalne bez liścia laurowego. Czy ktoś slyszał o garam masala albo o ogórku kiszonym bez tej przyprawy? Nie i basta.

Jest toksyczny, może nawet doprowadzić do dużych spustoszeń w ograniźmie, jeśli przypadkiem wypije się 10 litrów jego wywaru. Nie jest obrzydliwy jako syrop, trochę gorzkawy o silnym smaku.

Istotą liscia bobkowego jest to, że wszyscy słyszeli o nim i większości ludzi prawdopodobnie dodaje go do różnych dań, ale tak naprawdę jest niepozorny i niedoceniony.

Kiedyś dawno temu był gatunkiem szlachetnym i jako święte drzewo był poświęcony Apollinowi. W folklorze chińskim jest przekonanie, że ogromne drzewo laurowe rośnie na księżycu i jest niezniszczalne.

Liść bobkowy jest to formą frywolną o kształcie lancelowatym, acz zacną o wspaniałym, aromatycznym i mocnym smaku.

Liściu bobkowy, dzisiaj ja czczę cię o to, tym obrazem. Specjalnie dla ciebie, namalowany w najlepszych gatunkowo akrylach, i z zamiarem utrwalenia na zawsze twojego, autentycznego „Ciebie”.

Obraz składa się z dwóch blejtramów. Mały blejtram z moją sygnturą jest przymocowany do obrazu poświęconego listkowi bobkowemu. Sygnatura moja to odbicie mojej dłoni na blejtramie, ukłon w stronę malarstwa skalnego.

Dziwny Sen

2009-03-15T04:40:00.000-07:00

To był naprawdę dziwny sen. Większość moich snów jest dziwaczna, pokręcona i surrealistyczna. Ale ten był nadzwyczajnie udziwniony.
Bardzo fantastyczny. Jak film z pogranicza dwóch gatunków Science Fiction i Surrealizmu. Z rzeczywistości wzięły się niektóre osoby w tym śnie występujące, takie jak Ciocia Ania, Halinka, Zosia, moja mama, mój tata, chociaż on był niewidoczny. Był jakgdyby gdzieś tam, ale go nie widziałam. I ja. Jako młoda kobieta/ dziewczyna i ja jako dzidziuś. Były dwa różne wymiary czasowe. Był Madryt i jakieś inne miasto. Madryt był z tej drugiej dymensji czasowej i przestrzennej. Ponieważ zobaczyłam siebie jako dziecko i poznałam, że to ja to postanowiłam pójść na poszukiwanie matki dziecka, w tej innej przestrzeni czasowej, w Madrycie. Ale przedtem jeszcze, byłam w domu, chyba moim domu. W kącie pokoju do którego weszłam coś się kręciło, latało, był jakiś dziwny przekręt. Nie wiedziałam co to może być. Pobiegłam do teatru, spotkanie, poznania z aktorami, reżyserem. Opowiadałam im, że piszę i maluję. Wróciłam do domu i znowu ten straszny odgłos szamotania wychodzący z jednego z pokoi. Już tam miałam wejść, gdy nagle przy drzwiach ukazała się żmija, jak gdyby w tańcu i podskokach. „Biegnę do drugiego pokoju, staram się zamknąć drzwi, ale żmija się wpycha za mną. Przytsaskuję drzwi w panicznym strachu i odcinam żmiji łeb i tak stoję i przyglądam się konwulsyjnym dogorywaniom kawłka żmiji. Tysiące innych dużych i małych żmij żyje w naszym mieszkaniu.

Już po wizycie terminatora, zlikwidował płazy. Maluję pokój, będą przepiękne abstrakcyjne freski, jest ciocia Zosia.

Jestem w innym wymiarze czasowym. Jestem w Madrycie. Żeby poruszać się szybciej, poruszam się po ulicach Madrytu w metalowej beczce. Wszystkie ulice schodzą w dół. Zjeżdżam po bardzo długich schodach w dół, ciągną się i niechcą skończyć, jest to dość ryzykowne, nie wiem jak hamować. Muszę dobrze balansować ciałem. Zatrzymuję się na rogu ulic. Pusto, brudno i biednie. Jakaś kobieta wychodzi z domu, mówi mi jak mam dojść do ulicy Calle de la Cruz”. Tam spotkałam też dwóch ludzi, których znałam, czy też poznałam wcześniej. Oni byli też z tego innego wymiaru. Jeden z nich był chyba reżyserem (w innej przestrzeni czasowej), w średnim wieku, młodszym średnim. Drugi to był aktor, bardzo przystoiny. Reżyser był po prostu dobry i miły. Spali na ulicy, w ogromnym lóżku. Lóżko było piękne, w kolonialnym stylu, z ciemnego drewena. Leżały ogromne poduchy w purpurowych podszewkach. Kolorowa pościel, i tak pomiędzy tymi spasionymi i dojrzałymi kolorami leżał ten przystoiny aktor. Obaj coś ode mnie chcieli, każdy z nich coś innego. Aktor chciał się chyba seksować, a reżyser miał jakieś matczyne uczucia dla mnie, widocznie spełniał funkcję pomocnika. Byłam tam z dzieckiem, czyli sobą w wieku niemowlęcym, nosiłam je na rękach. Tych dwóch zaproponowało mi spanie między nimi. Zjawił się nagle jakiś podejrzany hiszpan, i stwierdził, że najlepiej będzie pozbyć się niemowlęcia. Zaproponował, że może je zabić.

„Jestem z powrotem w tym pierwszym wymiarze. Ciocia Zosia skończyła malować mój pokój. Nawet nieźle jej to się udało. Wygląda ładnie, tylko ten wystający punkt z brzucha. Coś bardzo dziwnego urosło w jej brzuchu, macam to, okazuje się, że to jest po prostu penis. Penis w permanentnym wzwodzie w cioci Zosi brzuchu?!”

„Jestem z powrotem w Madrycie, ten okropny hiszpan podgląda mnie jak biorę prysznic, strasznie krzyczę. Przybiega reżyser i uspakaja mnie, żebym się nie bała, że mnie będzie bronić i ochraniać. Ten drugi ciągle leży w łóżku”.

Nagle zdałam sobie sprawę, że jeśli ktoś zabije niemowlę, to zabije jednocześnie i mnie. Mogłabym w tymj innym czasie po prostu nie zaistnieć albo przestać istnieć. Musiałam znaleźć matkę dziecka. Musiałam pójść na Wielki Plac - Plaza Mayor – tam powinnam ją znaleźć. Dlaczego matka tego maleństwa, które było mną, nie była moją matką? Albo dlaczego tak nie myślałam?

Urodzony ze szczesciem do szczescia

2009-03-10T00:49:00.000-07:00

To takie dziwne. Czuc sie winnym za to, ze sie na swiat dzieci 'wyplulo'.
Czuje sie winna, za to, ze musza sie trudzic, cierpiec, martwic, pracowac, byc niewolnikami systemow, byc niewolnikami tego ziemskiego tyrana - czasu.
Kocham ich bardzo i dlatego mnie to smuci. Moge tylko miec nadzieje, ze pokochaja zycie, ze beda spelniac swoje marzenia, ze beda optymistami i ciaglymi marzycielami.
Ale jesli wierzyc genetyce to raczej nie beda. Mam nadzieje, ze odziedziczyli 'szczescie' po swoim tacie. Bo to czlowiek urodzony ze 'szczesciem'. To brzmi absurdalnie i nieprawdziwie, ale jednak cos takiego jak ludzie urodzeni z predyspozycja do 'szczescia' istnieje.

Mark Rothko - sens czy bezsens?

2009-03-06T12:10:00.000-08:00

Bylam wczoraj na wystawie w De Nieuwe Kerk w Amsterdamie. Wystawa dotyczaca Swietego Ognia, religii, spirytualizmu w sztuce wspolczesnej. Wiekszosc prac na sile zostala jakgdyby zaszeregowana w ten temat. Mozna byloby wymyslec 100 innych tematow i tez by wpasowalyby sie jako tako. Ale nie bede sie czepiac szczegolow. Duzo dobrych prac, znanych i starych.Zawsze ciekawie je obejrzec znowu.
Kiedy tak stalam przed obrazem Mark Rothko, z 1962. Ten z okresu ciemnych, burych kolorow i duzych plaszczyzn. Jak wiadomo Rothko chcial, uwazal, ze jego obrazy trzeba ogladac w odleglosci 46 centymetrow. W ten sposob zostanie sie jakby pochlonietym przez obraz, zatraci sie ogladajacy w tym intymnym kontakcie transcedencji ze sztuka.

Obok mnie staly dwie kobiety i staraly sie wlasnie tak zrobic, 45 centymetrow od obrazu i oddac sie transcedentnym orgazmom. Ale niestety nic im z tego nie wychodzilo, ale chociaz mialy duzo zabawy w tym probowaniu, doszly do wniosku, ze ktokolwiek ten facet byl czy jest, to jedno jest pewne, jest idiota.

Czy my artysci, malarze, ludzie, ktorzy tworza, czy moze jestesmy calkowicie kopnieci!? Wydaje nam sie, ze tworzymy wielkie dziela, duchowe i spirytualne. Wydaje nam sie, ze ta cala szara, nieczula masa zwyklych zjadaczy chleba, jest durna i trzeba ja doksztalcac, ale w sumie i tak ten proces edukacyjny jest skazany na fiasko - przecietny zjadacz chleba mysli o chlebie, a nie o wielkich intymnych odlotach transcedentalnych.
Dobrze, ze ja chociaz mojej tworczosci malarskiej nie traktuje tak cholernie serio. Ale ja nawet swojego zycia nie traktuje na serio.

Uwazam, ze Rothko stworzyl wspaniale obrazy. Nie placze, gdy je ogladam, nie dostaje orgazmow, nie popadam w ekstaze czy tez w depresje. Odbieram je jako przemyslane, ciekawe koncepcje artystyczne.

Jim

2009-03-01T12:29:00.000-08:00

Jesteś tak dobry, że często dumam nad tym, czy ty przypadkiem nie spadłeś z nieba.

Prosto w środek mego wszechświata, jak tęczowy, słodki deszcz

Rozprysnąłeś w tysiącach kropli

A kałuża, w której się nużam jest pełna miłości i ciepła

Ty jednak chyba spadłeś z nieba

Prosto w środek mego serca

Wtedy kiedy porzuciłam już wiarę, że jeszcze cię znajdę

Ty tak po prostu spadłeś z nieba.

P.S. Kalosze zostawiłam w kącie

Kasia b. Turajczyk©2009

Wybaczenie

2009-02-28T13:32:00.000-08:00

Życzyć ci wszystkiego najgorszego?
Tylko za to,że mnie skrzywdziłeś
I jak worek śmieci wyrzuciłeś przed dom!?
Ciemno za oknem, tyle lat już minęło....
Wiesz, ten szampan jest za słodki ale
Na zdrowie, za moje łzy i nieprzespane noce
Wszystkiego co najlepsze w miłości i dużo szczęścia,
Na zdrowie, za moją krzywdę i mój ból
Noc za oknem jest tak spokojna, tyle lat już minęło
Ten szampan jest ohydny, a więc jeszcze raz
Za twoje życie, twoje sumienie,
Twoje myśli i wspomnienia, za twoje spokojne noce
Bo przecież to taka błahostka była - skrzywdzić mnie.
Życzę ci więc wszystkiego najlepszego.

kasia b. turajczyk © 28 luty 2009

Wolna Myśl

2009-02-28T02:00:00.000-08:00

Przekonana jestem, ze jedyną wolnością, którą posiadamy to jest wolność myślenia. W sumie jestesmy niewolnikami naszego materialnego istnienia i wszystkich materialnych rzeczy dookola. I tych niematerialnych tez. Wszystko nam mozna odebrac, zabrac, ukrasc, upokarzac. Jedyne to co w naszym mozgu nikt nie jest w stanie odebrac. Nasze marzenia, nasze mysli nikt nam tego nie odbierze, moze tylko smierc.

David Icke - Top British Hero (PL)

2009-02-25T07:50:00.001-08:00

Warto poczytac ksiazki Davida Icke jak rowniez poszukac o nim wiecje na YouTube czy Wikipedia.
Polecam

Metropolis - MOLOCH

2009-02-23T05:19:00.000-08:00

Metropolis, akryl 80 cm x 80 cm, Kasia B. Turajczyk

Chodziła za mną już od dawna wizja obrazu oddającego moje odczucia o miastach, tych wielkich i tych mniejszych. Kocham duże, wielkie, ogromne miasta –miasta molochy. Urodziłam się w prawie milionowym mieście,mieszkałam i żyłam w paru stolicach świata. Byłam i zwiedziłam ogromną ilość wielkich i różnorodnych miast.

Zawsze fascynowały mnie- kiedy stałam na przystankach tramwaji czy autobusów; czy też czekałam gdzieś na coś albo na kogoś, a zwłaszcza wtedy, kiedy włóczyłam się bez celu i wchłaniałam to coś, co stanowiło unikalność danego miasta - bezimienność i pustka strasznej kakofoni dzwieków wielkiego cielska.
Marzyłam i zastanawiałam się, jakby to było, gdybym tak mogła obserwować z góry to co się w nim dzieje, jakbym nagle, mogła stać się takim Boltzmannowskim Mózgiem i obserwować miasto z kosmosu, jakbym nagle znalazła się w mózgu takiego miasta, co bym czuła, co bym zobaczyła?

Wydaje mi się, że tego rodzaju nienaturalne w jakimś sensie zjawiska jakim są miasta-państwa (NYC, Mexico City, LA) są czymś chorym, degenerującym. To organizmy z tysiącami potencjalnych chorób: raków, wirusów, bakterii, infekcji... kiedy się te wszystkie choroby ujawnią na raz, nikt nie będzie w stanie tego uleczyć. Smierć i to nagla, na pewno nastąpi.

Prezentuję tutaj moje miasto. Kocham je i jednocześnie zdaję sobie sprawę z tego, że kocham coś co jest chyba jednak złe. Miasto moje to moloch ale moloch mityczny i mistyczny - widziane z dołu jest inne i widziane z góry jest inne. Inne na zewnątrz, inne wewnątrz. Brak połączenia miedzy górą a dołem, brak więzi między swiatłem a ciemnością. Na górze jest jaśniej, na górze jest przestrzenniej. Czym dalej od mrowiska ludzkiego, tym mniej ponuro.
Na górze jest zawsze luźniej, bogaciej i złudniej. W Amsterdamie na najbogatszych ulicach/ przy kanałach (grachten) stoją wspaniałe domy z XVI/XVII wieku, służba miała oddzielne wejścia, schodami w dół. Jaśnie Państwo wchodziło schodami do nieba. Bieda jest jakby bardziej stłoczona, nieporadna, przepraszająca, ubrudzona. Mrowisko biedy przyciąga nowe mrowiska biedy.
Jedno co łączy górę z dołem to samotność. Czy jesteś na dole czy na górze, tak naprawdę nie ma to żadnego konotacyjnego znaczenia; samotność jest wszechpanująca, indiwidualna i gromadna.

Będąc na samym wierzchołku K2 jesteśmy trochę inaczej samotni. Samotność wśród natury jest bardziej ‘normalna’ przyswajalna, bardziej logiczna. Jesteśmy częścią tej natury, częścią kosmosu. Taka samotność może nawet być radością, uciszeniem, ulgą zapomnienia, uwolnieniem.
Samotność wśród 10milionów innch, zamkniętych w zaczarowanym nienormalnością labiryncie , jest okrutna, absurdalna, nieznośna, paradoksalna. Zdajemy sobie sprawę z naszej tragicznej, nielogicznej, w sumie śmiesznej kondycji. Sens istnienia jest uwarunkowany sensem bezsensu istnienia. Viva la merde!

Obraz namalowałam najlepszymi jakościowo akrylami, wykorzystałam również suszone zioła (lawendę), ziarna brązowego ryżu i ziarna couscous. Użyłam tylko trzech kolorów: czarnego, pomarańczowego i cynobrowego (?) od cynobra.

Dla Basi - o moich nowych obrazach, o literaturze, szmirach, sztuce i ekonomii - czesc I

2009-02-22T01:46:00.000-08:00

Basienko,

(to jest pierwszy obraz z serii Paranoja)

Paranoja I - Maciek

Obraz ten składa się z dwóch paneli, pierwszy obraz namalowalam w 2004 roku, bylo to po smierci Macka. Maciek Szewczyk zmarł w 2003 w grudniu. Nie wiem, czy go pamietasz? Ja mialam z Mackiem swietny kontakt intelektualno-duchowy. Byl moim ukochanym kuzynem, byl artysta malarzem (jakie to glupie okreslenie) popalal sobie trawke, hodowal marichuane w doniczkach, a raz nawet w ogrodku moich kochanych dziadkow rozpoczal plantacje na skale ogrodka. (ale skonczylo sie to niestety szybko, Ania przyjechala w Wiednia i kazala zlikwidowac hodowle - przestraszyla sie). Maciek byl buddysta, jak zmarl to jego coreczka miala chyba 9 miesiecy, mial tez zone -calkowicie niezrownowazona psychicznie i niebywale bezczelna i chamska. Jak to babcia Michala, Paulina Junosza-Cieslinska mawiala "cham chamem na wieki wiekow, amen."

Maciek tak o sobie, kiedys powiedzial "jestem trubadurem, ktory spiewa dla swego ludu nic dziwnego, ze szukam przyjazni wszystkich, tak ludzi, zwierzat, drzew i kamieni. Po prawde powiedziawszy, nie zawsze zbiera sie na drogach kwiaty"

Wracajac do obrazu i smierci Macka. Nie bylam w stanie tego emocjonalnie i intelektualnie przerobic. Zylam jak paranoik, w swoim swiecie, w swoich myslach. Pewnej nocy, jak zwykle bezsennej namalowalam obraz abstrakcyjny (obrazek jesli chodzi o format) o Macku, dla Macka.
Krzyczacy, ekspresyjny. Tydzien temu skonczylam proces tworzenia calosci obrazu dla Macka, luty 2009.
Drugi panel, blejtram, ktory funkcjonuje jako tlo, dostalam kiedys od cioci Zosi, Macka mamy. Byl to zaczety obraz, pare kresek, plam. Jesli dobrze sie przyjrzysz, znajdziesz je, czerwone i niebieskie. To Mackowe.
Maly blejtrem jest namalowany farbami olejnymi, duzy akrylami.

W nastepnym poscie, nastepny obraz: "Moja przeszlosc i moja przyszlosc"

Głupota, ślepota, ignorancja czy po prostu normalność?

2009-02-08T23:51:00.000-08:00

Kiedy jestem na dłuższym posiedzeniu w toalecie, zawsze czytam. Nie wazne czy to u siebie czy u kogos (toalety publiczne omijam, chyba ze jestem do tego zmuszona przez moje cholerne jelita, ale wtedy trwa to krotko i w pozycji, która nie pozwala czytać - intymne zwierzenia). Ostatnio jak bylam u Mikolaja porwalam w biegu Reader's Digest i umiescilam sie w jego lazience.
Znalazlam artykul o ostatnich dniach zycia Mahatmy Gandhi.
Jego bolu z powodu podzialu Indii, korupcji w rzadzie, falii teroru i morederst, wojny z Pakistanem itd, itd. Mysle, ze to musi byc straszliwe uczucie kiedy spelnia sie marzenie twojego zycia, spelnia sie cos o co walczyles cale swoje zycie - w jego przypadku niepodleglosc Indii, ale jakby ten moment spelnienia staje sie symultanicznie zaprzeczeniem twoich idealow, w jakis sposob zabrudza, obsmierdza, zatruwa, niszczy je.
Pacyfista, ktory musi patrzec jak jedna nacja nagle rozbija sie na dwie i zaczyna walczyc ze soba, nienawidziec sie i niszczyc. Wszystko jak zwykle w imie boga i bogow. Hindusi, Mohametanie, Katolicy, Protestanci i tysiace innych, w imie boga, ktory ich stworzyl, nienawidza, zabijaja, walcza, gina. Jako osoba nie wierzaca w istnienie stworzyciela i ingerencji bogow w nasze stworzenie i zycie na tej planecie, nie jestem oczywiscie w stanie zrozumiec tych emocji, tej zacieklosci, fanatyzmu, milosci do czegos totalnie iracjonalnego (Allaha, Jahwe, boga, Jezusa itp).
Nienawisci w ogole jako takiej nie jestem w stanie pojac, oczywiscie, ze sa ludzie, ktorych po prostu nie lubie, ale zeby nienawidziec innych tylko dlatego, ze inaczej mysla, ze w co innego wierza, ze sa inni??? To jest tak nieracjonalne i glupie, plaskie, ohydne....a moze taki jest po prostu czlowiek, obok swojej genialnosci i talentow jest rowniez glupim, prymitywnym ignorantem?
Mahatma zostal zabity przez takiego glupka, fanatyka, sikhijskiego popapranica. Tylko dlatego, ze byl pacyfista, ze bronil rowniez muzulmanow, ze byl przeciwko przemocy, korupcji, niesprawiedliwosci. A moze dlatego, ze przyczynil sie do odzyskania niepodleglosci przez Indie?
Prawdopodobnie dla Gadhiego smierc byla wybawieniem, jak sam twierdzil:

Smierc to prawdziwy przyjaciel. Rozpaczamy tylko przez nasza ignorancje.

Nie wiem, czy sie z nim zgadzam. Czasami jest to prawdziwe, moze czesciej jest niz nie jest. Ale skad ta pewnosc, jesli nie mamy porownania, i tak naprawde nikt nic sensownego nie jest w stanie powiedziec.

Steve Vai -

2009-02-04T08:33:00.001-08:00

To jest po prostu czysta poezja; obraz odjazdowy a'la szalone wizje paranoikow i chwile po orgazmie. Genialne

Usmiech na codzien

2009-01-22T03:53:00.000-08:00

Jestem w Warszawie u Mikolaja. Pojechal do pracy, a ja na spacer sie wybralam. Mikolaj mieszka blisko torow wyscigowych na Sluzewcu. Jest to jedyne miejsce nadajace sie do spacerow. Przestrzen, maly ruch, mozna wejsc przez brame od frontu i pospacerowac po parku, obejsc basen i podziwiac imponujaca grzybowa fontanne. Ale nie o tym chcialam opowiedziec. W czasie spaceru dwa razy mijalam tych samych ludzi: kobiete z wozkiem, ze spiacym bobasem w srodku, starszego pana, biegajacego mezczyzne (poczatek sredniego wieku), starszego pana na rowerze (robil kolka) i jeszcze starsza pania tez z wozkiem. Wszyscy sa na spacerze; ale tak jakby byli w wiezieniu, miny wsciekle, obrazone, nikt nikgo nie pozdrowi, nikt sie do nikogo nie usmiechnie. Jedyna osoba, ktora odpowiedziala mi na dzien dobry, to byl starszy, tez odpowiedzial mi dzien dobry. Nie wiem dlaczego Polacy sa tacy nie mili dla siebie. Przeciez to jest taki normalny odruch, usmiechnac sie do drugiej osoby, pozdrowic ja. Ciekawe skad bierze sie ta okropna narodowa cecha: ponurosc, pochmurnosc, nieuprzejmosc, nienawisc do obcego; Tak jakbysmy widzieli w kazdym obcym wroga. Dziwny jest ten swiat....

Helenka Grossowna, Cieslinscy, groby i demencja

2009-01-17T07:47:00.000-08:00

Kiedy bylam w grudniu w Warszawie, pojechalismy z Michalem i z Mikolajem do Miedzylesia an grob rodzinny Junosza-Cieslinskich. Babcia, Dziadek, ciocia Janka, tata Michala i mama, Helenka Grossowna. Maja ladny grob rodzinny. Leza sobie wspolnie pod pieknym granitem. Ciekawe czy maja prowadza ciekawe dyskusje? Mialam zrobic zdjecie ale zapomnialam aparatu. Dlugo nie bylismy bylo wsciekle zimno, szaro buro i nieprzyjemnie. Grob znajduje sie glebi przy murze, wracajac badalam wszystkie groby, jedyne co mnie interesowalo to wiek zmarlej/zmarlego. Nie wiem dlaczego, ale tak akurat sie stalo. W sumie wiekszosc nie dozyla 70 roku zycia. Wyjatkowo 72 albo 75.
Dziadkowie, ciocia i Helenka Grossowna dozyli 90ki. I ponad to. Moze jest to uzaleznione od genow, od sposobu zycia, charakteru, odzywiania, podejscia do stressu. Tata Michala, moj ukochany Tadzio, do konca dni byl bardzo przytomny intelektualnie, zmarl bo odeszla Helenka. Byl mlodszy od niej o 7 lat. W ostatnich latach zycia Helenka niestety tracila pamiec i poczucie miejsca i czasu, w ktorym zyla. Pamietam, ze czasami nie rozpoznawala Michala nie mowiac juz o mnie czy o wnukach. Demencja jest tragiczna dla obserwatorow, dla tych, ktorzy musza zyc na codzien ze swiadomoscia, ze osoba, ktora jest bliska i kochana, przestaje nas rozpoznawac, przestsajemy istniec w jej swiadomosci, w jej odbiorze rzeczywistosci. Naszczescie Helenka Grossowna do konca byla radosna, spiewala piosenki i tanczyla. Pamietam jak przyjechala do Holandii i swietnie dawala sobie rade jeszcze w niemieckimi i w francuskim. Zabladzila pewnego dnia bedac z Mikolajem na spacerze, ale dzieki znajomosci jezykow odnalzla droge do domu. Zawsze byla ladna, nawet jako pomarszczona 90letnia staruszka, miala tylke wdzieku na twarzy. Mysle, ze jej dobroc charakteru (byla bardzo dobra dla innych) i lekkosc w traktowaniu problemow i zycia to sprawily.
A to portret, ktory kiedys namalowalam. To raczej szybki malunek niz dlugie studium.

Gdyby Milosc byla tak piekna jak w bajkach......

2008-12-26T04:48:00.000-08:00

Gdyby milosc byla tak piekna, latwa, romantyczna i bezproblemowa jak w bajkach i romantycznych (happy ended powiesciach) - zycie byloby proste jak podstawowa gama: do, re, mi.....
Ale takie nie jest. Niestety tak nie jest. Odbieranie codziennosci nie jest ani romantyczne ani piekne, moze jest latwe w sumie, gdyz jest po prostu nudne w swojej kompleksowosci

Gosia, cenzura i dzieci

2008-12-24T03:28:00.000-08:00

Gosia Stasiowa, powiedziala mi w zaufaniu, ze to co pisze o dzieciach Jima jest straszne! Zdelitowalam wiec wiekszosc postow na temat szaranczy, czyli dzieci Jima. Moze rzeczywiscie nie powinnam brac swoich dzieci jako sredniej porownawczej. Moze rzeczywiscie moi chlopcy sa wyjatkowi. I w skali dobre - zle dzieci, sa oni na nieosiagalnej gorze. I jest to niesprawiedliwe dla dzieci Jima, ktore sie znajduja po prostu gdzies w tej przecietnej normie. Chodza do szkoly, nie sprawiaja zadnych klopotow pod tym wzgledem. , ucza sie dobrze. A poza tym, ze sa egoistyczne, zaliczaja sie do kategorii najbrudniejszych brudasow, sa niechlujne i nie myslace, to moze istotnie to nie ma znaczenia.
Przyjelam inna taktyke i w je ignoruje, jak i syf w ich pokojach, ich zachowanie, brud w kuchni, brudne naczynia. Ograniczam sie tak jak one do myslenia o sobie. To, ze nie ma normalnej lyzki, to nie ma znaczenia, wszystkie sa powyginane. Jima dzieci, jako niemyslace istoty, staraja sie nalozyc na talerz zamrozone lody prosto z zamrazarki, normalna lyzka. Chociaz kupilam specjalna lyzke do lodu, ale one jako szalenie inteligentne oczywiscie jej nie uzywaja, bo musza ja myc.
Zycze im, zeby mialy takich samych jak one malzonkow czy tez zony i gromadke dzieci tak samo egoistycznych i niemyslacych. Gosiu, czy to przejdzie twoja cenzure? Mam nadzieje, ze sie stalam lagodniejsza.

Tego lata w Williton

2008-12-20T04:39:00.000-08:00

W Williton w tym roku, nie było lata.
Tak jakby Ziemia obraziła się na nas
i odebrała nam radość z ciepłych dni,
słońca
i bycia leniwym w tym byciu.
Później przyszedł kryzys finansowy,
hipotekowy
i posiadanie własnego domu stało się
dla wielu problematyczne.
Twoje zasoby zmalały o połowę
I przestaliśmy marzyć.
Banki stały się synonimem krętactwa i spekulacji
Menagerowie za złe zarządzanie
będą dostawać dalej milionowe pensje
A my zwykli zjadacze chleba
musimy dodawać
do ich pensji z naszych
bzdurnych zarobków.
Jak zwykle logika bogaczy
zwycięża nad głupotą biedoty.
Nawet nie potrafimy się zbuntować.
Tego lata nie było lata w Williton.

kbt©2008

Powroty

2008-12-14T13:31:00.000-08:00

Jednak to nie jest chyba naturalne takie szybkie przemieszczanie. O 12.00 bylam jeszcze w Warszawie, bylo zimno i pochmurnie. O 14.10 bylam juz na Schiphol a o 14.30 siedzialam w samochodzie, poruszajacym sie w kierunku Amstelveen. I czuje sie tak jakbym byla zawieszona w nierealnym swiecie czasowym i przestrzennym. Jestem tutaj ale tak naprawde to mnie jeszcze tutaj nie ma. Przemieszczam sie fizycznie ale duchowo, uczuciowo jestem jeszcze tam a nie tu.

Polska kraj przedziwny

2008-12-07T09:25:00.000-08:00

Polska jest krajem przedziwnym. Co 5 Polak pisze wiersze, co 1 1/2 pije alkohol bez obrzydzenia, co 1 narzeka na kraj, politykow, polityke, zarobki, ceny, pogode i komunikacje. Prawie wszyscy sa katolikami ale nikt nie przestrzega 10 przykazan i 95% tego spoleczenstwa katolickiegonigdy nie czytalo i nie przeczyta starego testamentu, jak rowniez i nowego. Kraj, w ktorym kosciol posiada ogromny kapital i stara sie go powiekszac i to nie dla uratowania bezdomnych dzieci, biednych starcow i potrzebujacych ale tylko i wylacznie dla siebie. Lepsze plebanie, drozsze samochody, nieslubne dzieci i nieslubne zony. Kraj, w ktorym uwaza sie eutanazje za obraze godnosci ludzkiej i jako cos absolutnie amoralnego, ale absolutnie nie szanuje sie ludzi starszych i chorych, nic sie nie robi, zeby ulatwic i poprawic ich standard zycia i zabezpieczyc im godna starosc. Z moich obserwacji wynika raczej, ze robi sie wszystko zeby zniechecic ich do zycia i jak najszybciej zniszczyc zwlaszcza fizycznie.
Jaka mozna wydawac opinie o spoleczenstwie, ktore nie szanuje starych ludzi, nie otacza wystarczajaca opieka dzieci i traktuje zwierzeta jako gatunek gorszy?

Dobro-Dobro 03. 7 CUDÓW POLSKI

2008-12-03T13:15:00.001-08:00

7 cudow Polski - swietne; warte obejrzenia

Bezsens zycia, wiara i oszukiwanie samego siebie

2008-11-16T09:26:00.001-08:00

Czym dluzej zyje tym z wieksza stanowczoscia moge stwierdzic, ze zycie jest calkowicie bezsensowne. I ci wszyscy gleboko wierzacy oszukuja siebie albo staraja sie odnalezc sens w czyms calkowicie abstrakcyjnym, wymyslonym i tak samo bezsensownym. Seks, dobre jedzenie, alkohol i muzyka. Reszta jest nieistotna.

Internet, google i blogowanie

2008-11-15T03:33:00.000-08:00

Zastanawiam sie ile ludzi na tej kuli ziemskiej pisze blogi, ktorych nikt nie czyta.
Prawdopodobnie znacznie wiecej jest blogow niz nieprzeczytanych ksiazek. Wiekszosc blogow to jak manuskrypty, ktorych nikt nigdy nie przeczyta. Chociaz to, ze ktos odkryje bloga i przeczyta chociaz jeden post, jest bardziej prawdopodobne niz w wypadku manuskryptow, ktore gdzies leza w prywatnej bibliotece piszacego. Jak sie jest bardzo zdesperowanym to nawet mozna zrobic z manuskryptu eBooka i go 'wydac' online. Jest sporo programow do blogowania. Najwieksze to wordpress, blogger (Googla) i tysiace pomniejszych. Google jest darmowy calkowicie, do wordpress trzeba miec swoj adres, trzeba zakupic domene i gdzies hostingowac swoj blog.
Google umozliwil blogowanie za darmo. I tak to miliony ludzi na swiecie bloguje i pisze sobie swoje wynurzenia albo radzi albo sie wymadrza albo zwierza. Albo, albo......albo i tak w nieskonczonosc.
Wordpress jest na pewno ciekawszy i daje wiecej mozliwosci w modyfikowaniu i w aplikacjach.
Mam duzo roznych blogow, niektore sa b. popularne, na przyklad moj blog na temat fantasy art.
Wordpress dotyczacy marketingu internetowego tez jest b. popularny. A ten blog jest b. prywatny. Codziennie go ktos odwiedza i cos tam przeczyta. Tak jakby sie pisalo niekonczacy sie dziennik, pamietnik.
Zastanawiam sie wlasnie, czy jak pisze to mysle o tym, ze ktos to moze przeczytac, czy tylko pisze to dla siebie. Chyba to ostatnie.

Barak Obama - prezydentem USA.

2008-11-05T03:27:00.000-08:00

Siedzialam do 5 nad ranem i sledzilam przebieg elekcji w USA. Szybko bylo w sumie juz wiadomo, ze Obama wygra. Moment kiedy przekroczyl granice 270 glosow, radosc w Chicago, lzy Jesse Jackson. Dla starszej generacji Afro-American, zwlaszcza dla tych aktywnych na rzecz równouprawnienia i zniesienia dyskryminacji rasowej, jak Jesse Jackson, ktory zaczynal swoja droge u boku Martin Luther King jr., jest to wyjatkowo pozytywne wydarzenie w ich zyciu. Moment , ktorego nikt nie oczekiwal i nieprzewidywal jako mozliwy do spelnienia.
Ameryka ma czarnego prezydenta. Jest to jednak niesamowity kraj, oddaje hold dla tych, ktorzy na niego glosowali. Amerykanie moga byc znowu dumni z siebie.....

Bezsennosc

2008-10-22T20:22:00.000-07:00

Czesto mi sie zdarza, ze nie spie w nocy. Tak jak teraz naprzyklad. Siedze za kompem i pisze. Jest 4.23 normalni ludzie spia a ja nie. Bezsennosc - dodatkowy czas, czy stracony czas, czy po prostu czas na cos innego? Spie i marze, nie spie i tez marze ale inaczej. Najgorsze jest przekrecenia sie z boku na bok, tysiace przekretow, skretow, zakretow, zgiec, ugiec, przewrotow, powrotow i nic....myslenie o owcach nie pomaga, liczba 1000 staje sie realna i tez nic. Laki, morze, fale, wzgorza, natura, kosmos - nic nie pomaga. Wstaje wtedy i robie dziwne rzeczy, albo glupie albo zupelnie nielogiczne. Moze najlepiej ignorowac brak checi snu. Ale jak ignorowac zmeczenie?
Siedze za laptopem Jima, mam na nosie jego okulary, ksiezyc jest bardzo daleki i troche jakby niemrawy, gdziec wysoko ponad Beacon Hill. A ja nie spie i tak sobie mysle o wszystkim i niczym, i marzenia nawet staja sie przycmione i niemrawe. Tylko w glowie jakby mnie wszystko pobolewalo. Starosc mnie przeraza, czlowiek starzeje sie fizycznie a psychicznie jeszcze raczkuje, tych kilka doswiadczen, tych pare zawodow, a tyle jeszcze by sie chcialo nauczyc, dowiedziec, dokonac, sprobowac. Dlaczego tylko jedno zycie, dlaczego starosc, dlaczego choroby, dlaczego ten czas? I gdzie tutaj logika?

"Once"

2008-10-07T14:24:00.001-07:00

Jak czesto zdaza sie zobaczyc film, ktory jest piekny, pelen nadziei i ma ganialna czesc muzyczna? Rzadko. Wreszcie obejrzalam 'Once', dwa razy, jeden raz za drugim. Wlasnie skonczylam.
Kazdy powinien obejrzec ten film. Jest taki pelen ciepla i nadziei. Az zaczyna sie wierzyc, ze przecietny czlowiek nie jest taki podly i beznadziejny. Zluda i Iluzja ale zawsze milo.
Glen Hansard, ktory gra glowna role jest bardzo zdonym song writer, swietny glos, swietne teksty. Markéta Irglová jest bohaterka filmu, mloda utalentowana czeszka. Spotkali sie po raz pierwszy w Czechach, ona miala 13 lat. Po sukcesie filmu stali sie para. Podobno Glen zakochal sie juz dawno temu.

John Cale - Hallelujah

2008-10-03T18:18:00.000-07:00

HallelujahHallelujah, HallelujahHallelujah, HallelujahHallelujah

najlepsza wersja

Alkoholizm i alkoholik

2008-10-03T16:49:00.000-07:00

Tak sobie czasami mysle, ze moze dobrze byc akoholikiem i zapic sie na smierc.
To zycie jest takie bez sensu, why not!?
Wszyscy umrzemy, wczesniej czy pozniej, dlaczego nie wczesniej i dlaczego nie jako alkolholik. Nie wiem czy bym sie nadawala z moim zoladkiem i moja postura....moze sprobowa.....??? Ktos ma na to pomysl.???

Sny i czy maja one znaczenie?

2008-10-01T01:35:00.000-07:00

Czy sny naprawde maja jakies znaczenie? Czy w ogole sa tylko kolekcja niekontrolowanych symboli, zdjec, przezyc, zdarzen z naszej pamieci? Czasami mam bardzo dziwne sny zupelnie jak z filmow SF, czasami bardzo realistyczne. Snia mi sie przewaznie osoby z mojego zycia, ktore kochalam, znalam, bylam z nimi. W przeszlosci, terazniejszosci i w przyszlosci. Czasami sa bardzo dlugie, pelne akcji, ludzi, przemieszczania sie, dziwnych zdarzen, wojen, kosmicznych batalii, zmarlych ludzi, moich smierci.
Dawno temu, snilam sen, w ktorym ta sama akcja powtarzala sie dzien w dzien i tak latami. W roznych sytuacjach nagle w jakims momencie snu spadalam w przepasc, w dol, w przestrzen, jakas silna grawitacja mnie przyciagala. Byl to sen, po ktorym sie budzilam z uczuciem strachu. Cala lata. Spadanie i strach. Czesto snia mi sie moi dziadziusiowie, babcia czesciej niz dziadzius. Oboje cudowni ludzie, bardzo ich kochalam i oni mnie. Widze Helenke przewaznie w jakims ogrodku, pelnym kwiatow (kochala kwiaty), widze jak sobie chodzi i rozmawia ze soba i chyba z kwiatami tez, ale mnie nie widzi i nie slyszy. I ja wolam, krzycze.......babciu, babciu......babciu a ona nic..i ten straszny bol, ze nie moge sie z nia porozumiec, i budze sie z placzem.
Na poczatku tego wieku zmarl moj kuzyn, tez artysta malarz, moj ukochany kuzyn Maciek Szewczyk. Jak mnie powiadomiono o jego smierci, to byl szok i mysle, ze calymi latami bylam w jakim szoku, jego smierc byla tak nierealna. W tym roku mi sie przysnil, i to byl taki cieply, pelen milosci sen ale i dramatyczny. Obudzilam sie w placzu.
Czyzby sny byly jakims filtrem dla naszych glebokich uczuc i przezyc? Pozadkowaniem mysli, wspomnien i podswiadomosci?

Mysle, ze do dzisiaj nie